செத்த மரங்களில் செதுக்கும் கலைஞர்கள்

பிரபு ராஜதுரையின் இந்தக் கேள்வி ('ஞாநி'களுக்கு எதற்கு அறிவு?)மிகவும் முக்கியமானது.

ஞாநியின் கட்டுரை ஒன்றை முன்வைத்து சஞ்சிகைகளில் பத்தி எழுதுபவருக்கு எந்தவிதமான மொழியறிவும் தேவையில்லை போலிருக்கிறதே என்று வியந்திருக்கிறார். இது கட்டாயமாக அவலநிலைதான். ஞாநியின் அந்தக் கட்டுரையின் இடத்தில் வேறு எந்தத் தமிழ்ப்பத்தியாளரின் கட்டுரையையும் போட்டு இதே விமர்சனத்தை முன்வைக்க முடியும். சான்றான்மை என்று ஒரு பதம் உண்டு; தான் செய்யும் காரியம் அனைத்திலும் தன் முழு எத்தனத்தையும் பயன்படுத்தி காரியம் எல்லாவற்றிலும் முழுமையடைவது சான்றோர்கள் குறித்த வரையறை. துரதிருஷ்டவசமாக இன்றைய நிலையில் அப்படி உதாரணம் காட்ட தமிழில் எழுத்தாளர்கள் மிகவும் குறைவு.

மொழியாளுமையைத் தாண்டி விஷயத்திலும் அவர்கள் அப்படியொன்றும் வித்தகர்கள் அல்லர். தமிழில் பத்தியெழுதுபவர்களில் பலர் உளறிக்கொட்டுவதை அடுத்த நொடியிலேயே இணையத்தில் விவாதித்திப்பது வழக்கம்தானே!. அது பின்நவீனத்துவமோ, மரபு மாற்றமோ, சூடேற்றமோ, சூடான் அரசியல் விவகாரமோ இவர்கள் பல சமயங்களில் மேம்போக்காக மேய்ந்துவிட்டு அடுத்தவாரமே தங்கள் மேதமையை அச்சிலேற்றிவிடுவார்கள். தன் வாசகர்கள்மீதுதான் பத்திரிக்கைகளுக்கு எவ்வளவு நம்பிக்கை!

இன்றைக்கு முதல்தர எழுத்தாளர்களாக அச்சில் அடையாளம் காணப்படுபவர்கள் பலருக்கும் செய்நேர்த்திக்கு முக்கியத்துவம் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இலக்கியவாதிகள் என்றும் பேரழிவிலிருந்து தமிழையும் தமிழ்க் கலாச்சாரத்தையும் மீட்டெடுப்பவர்கள் என்றும் தங்களை அடையாளம் காண்பவர்களுக்கு சுயவிமர்சனம் என்றொரு விஷயம் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. பல சந்தர்ப்பங்களில் தமிழில் முதன்மை எழுத்தாளர்கள் என்று அறியப்படுபவர்கள் (அல்லது தாங்களாகவே முன்னிருத்திக் கொள்பவர்கள்) இணையத்தில் எழுதுபவர்களைக் குறித்து போகிற போக்கில் “அங்க யாரும் சீரியஸ் கிடையாது. கொழுத்த பணம் சம்பாதித்துவிட்டு என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் மிச்சமிருக்கும் நேரத்தில் இவர்கள் கிறுக்கித் தள்ளுவது” என்ற வகையில் அவ்வப்பொழுது அச்சுப் பத்திரிக்கைகளில் ஏளனம் செய்வார்கள்.

சொல்லப்போனால் இணையத்தில் ‘மேம்போக்காக' எழுதும் பல நண்பர்கள் உள்ளடக்கத்திலும், மொழியாளுமையிலும் அதிகமே கவனம் செலுத்துகிறார்கள். இதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கின்றன; முக்கியமான ஒன்று சக-விமர்சனம். வலையில் எழுதுபவர்கள் பலரும் ஒருவருக்கொருவர் கடுமையான விமர்சகர்களாக இருக்கிறார்கள். மிகச் சாதாரணமான சின்ன விஷயங்கள்கூட நொடியில் விமர்சிக்கப்பட்டுவிடுகின்றன. (பல சமயங்களில் படைப்பாளர் இதற்கு நேரடி பதில் சொல்வதுண்டு). உதாரணமாக சென்றவாரம் நான் எழுதிய நாலுவரி “டாடா-ஜகுவார்” செய்தி விமர்சனத்தில் டாடா என்று எழுதுவதில் இருக்கும் ஒலிக்குறை சுட்டப்பட்டது. இப்படி அவசரமாக ஒலிக்குறையைக் கவனிக்காமல் எழுதிவிட்டோமே என்று என்னை நானோ நொந்துகொண்டது உண்மை. அச்சு ஊடகங்களில் இதுபோன்று கிடையாது. அதிமுக்கியமான கருத்துப்பிழைகளைக் கூட பலரும் சுட்டுவதில்லை. அப்படியே செய்தாலும் அதற்கு ஒளிவட்டம் தாங்கி உலாவரும் மேதைகளிடமிருந்து எந்த மறுவினையும் இருக்காது. இந்த சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு பத்தி எழுதுபவர்கள் நாம் என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம் என்ற முடிவுக்கு வந்துவிடுகிறார்கள்.

மின்வடிவத் தகவல்கள் உயிரூட்டமானவை. எழுதப்பட்ட விஷயம் சரியா தவறா என்று அடுத்த நொடியிலேயே இன்னொரு உலாவி சாரளத்தைத் திறந்து தேடிப்பார்க்க முடியும். தவறு விரைவிலேயே வெளிவந்துவிடும் என்பதால் எழுதுபவர்கள் (முதல்தர வலை எழுத்தாளர்களை மாத்திரம்) இயன்ற அளவுக்குத் தவறில்லாமல் எழுத முனைகிறார்கள். ஆனால் செத்தமரத்தில் இப்படியில்லை. அது எழுதி எட்டு நாளுக்குப்பிறகுதான் அச்சில் வரும், சுருட்டிப் பிடித்துக்கொண்டு வாசிப்பவர்கள் வாசித்துமுடித்தவுடன் சுருட்டியெறிந்துவிட்டுப் போய்விடுவார். இணையத்திலோ ஐந்துவருடங்களுக்கு முன்னால் எழுதியதைக் கூட ஒன்றிரண்டு முக்கிய வார்த்தைகளை உள்ளிட்டு தேடல் இயந்திரம்மூலம் நோண்டியெடுப்பது சாத்தியம். எனவே போகிற போக்கில் எழுதுபவையாகச் சொல்லப்படுபவை ஒருவகையில் நிரந்தரமாக விமர்சனத்துக்கு உள்ளாவதும் அழியாத காகிதத்தில் அச்சிடப்பட்டவை தேடக்கிடைக்காமல் போக கருங்குழியில் விழுவதும் மேலுக்கு முரணாகத் தோன்றினாலும் மறுக்கமுடியாத உண்மை.

ஒருவகையில் சொல்லப்போனால் இன்று அச்சு ஊடகங்களில் எழுதுபவர்கள் பலரும் விஷயதானத்திற்கு இணையத்தையே முற்றாக நம்பியிருக்கிறார்கள். வலைக்குறிப்புகளும் இணைய சஞ்சிகைகளும் இவர்கள் எழுதுபனவற்றுக்கு அடிப்படையாக இருப்பதை அடையாளம் காணமுடிகிறது. ஆனால் அச்சிலேறுபவை எல்லாம் இணைய உலகில் வ(வா)சிக்கும் பலரையும் சென்றடைவதை இவர்கள் அறிவதில்லை. இந்த வாசகர்களின் உலகம் வேறு, இங்கே பிம்பங்கள் தொழப்படுவதில்லை. அது எழுத்தாளர்-வாசகர் என்ற இடைக்கோடு அழிந்துபோன வேற்று உலகம் என்பதைப் பழமையில் ஊறிய படைப்பாளிகள் அறிவதில்லை. மேல் நின்று உபதேசிப்பது இங்கே எடுபடாது; எதுவுமே சக-விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டவையல்ல. கறாரான விமர்சனங்கள் முன்வரும்பொழுது அவர்களால் அந்த வீச்சை எதிர்கொள்ளமுடிவதில்லை. மறுபுறத்தில் இவ்வூடகத்தில் கிடைக்கும் பல வசதிகள் அவர்களைத் தொடந்து கவர்ந்திழுத்துக்கொண்டே இருக்கின்றன. இதனால்தான் இவர்களில் பலரும் மறுபிறவி எடுத்து வலைப்பதிய வருகிறார்கள். இந்த முறை அதீத கவனத்துடன் மறுவினைக்கான வாசலை மூடிவிட்டுத்தான் தங்கள் கடையை விரிக்கிறார்கள். இது ஜெயமோகன், எஸ். ராமகிருஷ்ணன், சாரு நிவேதிதா, பா. ராகவன், வெங்கடேஷ், உள்ளிட்ட பலருக்கும் பொருந்தும்.

பழமையில் ஊறிப்போன படைப்பாளிகளாலும், விமர்சகர்களாலும் இதைப் புரிந்துகொள்ளமுடியும் என்று தோன்றவில்லை. பத்திரிக்கைகளைப் பற்றி கேட்கவே வேண்டாம்.

* * *
கடைசியாக பிரபு இவர்கள் தமிழில் (தமிங்கலத்தில்) எழுதுவதைவிட என்னால் ஆங்கிலத்தில் நன்றாகவே எழுதமுடியும், எனவே எனக்கு ஆங்கிலத்தில் பத்தி எழுதும் வாய்ப்பு கிடைக்குமா என்று கேட்டிருக்கிறார். பதில் - கட்டாயம் கிடைக்காது. டைரக்டர், சினிமா, சப்ஜெக்ட்டு ரீதியில் எழுதும் மொழி தெரியாதவர்களுக்கு (அல்லது கொஞ்சமேனும் சிரத்தை எடுத்துக்கொண்டு திருத்தமாக எழுதமுயலாதவர்களுக்கு) ஆங்கிலத்தில் வாய்ப்பு கிடைக்காது. ஆங்கில வாசகர்கள் என்ன தமிழ் வாசகர்களைப் போல இளிச்சவாயர்களா?

49 Replies to “செத்த மரங்களில் செதுக்கும் கலைஞர்கள்”

  1. வெங்கட்,

    உண்மையில் நான் அந்தப் பதிவினை எழுதும் பொழுது, உங்களை மனதில் கொண்டே எழுதினேன். கடினமான விஞ்ஞானம் சம்பந்தப்பட்ட வார்த்தைகளுக்கு கூட நீங்கள் கவனம் எடுத்து தேர்ந்த தமிழ் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவதை நான் எப்பொழுதும் வியப்பேன்.

    "மொழியாளுமையைத் தாண்டி விஷயத்திலும் அவர்கள் அப்படியொன்றும் வித்தகர்கள் அல்லர்"

    ஆமாம், அடுத்த குட்டு அதற்குதான்

  2. //எனவே போகிற போக்கில் எழுதுபவையாகச் சொல்லப்படுபவை //

    இப்பத்தான் 'போகிறபோக்கில்' என்ற தலைப்பில் ஒரு பதிவை வெளியிட்டுவிட்டு, பிரபுவுக்கு ஒரு பின்னூட்டம் இடப்போனேன். அங்கே இருந்து இந்தப்பதிவின் லிங்க் கைப் பிடிச்சு இங்கே வந்தால் இப்படி இருக்கு!!!!!

  3. அழகான தலைப்பு வெங்கட்.

    உண்மைதான். கருத்துப்பிழைகளைப்பற்றியும், மொழி ஆளுமையைப் பற்றியும் பெரிய கவலை ஏதும் இல்லாமல்தான் பத்திகள் செய்யப்படுகின்றன. எழுத்தாளன் ஆவதற்கு முதல்படியாக - "பின்னூட்டங்களைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் எழுது" என்று அறிவுரை கொடுப்பவர்கள் இன்றைய முதல்நிலை எழுத்தாளர்கள் 🙂 தவறு செய், கண்டுகொள்ளாதே, விமர்சனத்துக்கு பதில் சொல்லாதே என்பதெல்லாம் பாலபாடம் போல இருக்கிறது. என் பின்னூட்டப்பெட்டியை மூடிவிட்டு நானும் வளர்ந்த எழுத்தாளர் ஆகிவிடலாமா என்று யோசிக்கிறேன் - இவ்வளவு சுருக்குவழி இருப்பதைப்பற்றி இவ்வளவு நாளும் அறியாமல் இருந்திட்டேனே! அந்தகோ!

  4. //மொழியாளுமையைத் தாண்டி விஷயத்திலும் அவர்கள் அப்படியொன்றும் வித்தகர்கள் அல்லர்//
    ? !

    //இந்த முறை அதீத கவனத்துடன் மறுவினைக்கான வாசலை மூடிவிட்டுத்தான் தங்கள் கடையை விரிக்கிறார்கள்.//
    🙂 🙂

  5. //இந்தப்பதிவின் லிங்க் கைப் பிடிச்சு இங்கே வந்தால் இப்படி இருக்கு!!!!!//

    Link - இழை, தொடுப்பு. இன்னும் பொருத்தமான சொற்கள் கிடைக்கலாம்.

    -------------------
    தறுதலை
    (தெனாவெட்டுக் குறிப்புகள்-'08)
    என்னை இன்னமும் தமிழுடன் உயிர்ப்போடு உறவாட வைத்திருக்கும் சுஜாதாவுக்கு நன்றி.

  6. //தான் செய்யும் காரியம் அனைத்திலும் தன் முழு எத்தனத்தையும் பயன்படுத்தி காரியம் எல்லாவற்றிலும் முழுமையடைவது சான்றோர்கள் குறித்த வரையறை. துரதிருஷ்டவசமாக இன்றைய நிலையில் அப்படி உதாரணம் காட்ட தமிழில் எழுத்தாளர்கள் மிகவும் குறைவு.//

    முற்றிலும் உண்மையே.
    கைப்புண்ணைப் பார்ப்பதற்கு கண்ணாடி தேவையா என்ன ?

    அது மட்டுமல்ல. இவர்கள் "தம‌க்குத் தெரியாது என்பதே
    தம‌க்குத் தெரியாதவர்கள் " ரகத்தைச் சார்ந்திருப்பதால்,
    தமக்கு எல்லாம் தெரியும் என்ற ஒரு கற்பனை உலகில்
    உலாவுகிறார்கள்>

  7. கருத்தெழுதிய நண்பர்களுக்கு நன்றி!

    சுப்புரத்தினம் -
    >அது மட்டுமல்ல. இவர்கள் “தம‌க்குத் தெரியாது என்பதே
    தம‌க்குத் தெரியாதவர்கள் ” ரகத்தைச் சார்ந்திருப்பதால்,
    தமக்கு எல்லாம் தெரியும் என்ற ஒரு கற்பனை உலகில்
    உலாவுகிறார்கள்

    நான் அப்படி நினைக்கவில்லை. தங்களுக்கு எதுவும் தெரியாது என்பது அவர்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும்; ஆனால் தெரிந்துகொண்டு தங்களை உயர்த்திக்கொள்ள ஆர்வம் கிடையாது. எல்லாம் இதுபோதும் என்ற அலட்சியம். எனவேதான் பினாத்தல் சுரேஷ் சொல்வதுபோல் இவர்கள் விமர்சனங்களைப் புறந்தள்ளுகிறார்கள்.

  8. தமிழில் விகடன்,குமுதத்தில் தமிங்கலமே அதிகம்.இதற்கு பத்தி எழுதுபவர்களும் விதிவிலக்கல்ல.ஞாநி எந்த அவசரத்தில் அதை எழுதினாரோ.இருப்பினும் அவர் எழுத்துக்களில் இப்படி ஆங்கிலச்
    சொற்கள் இடம் பெறுவது ஒரு நீண்ட தொடர்கதைதான். ஆங்கிலத்தில் cnn-ibn தளத்தஇல் உள்ள பதிவுகளைப் படித்தால் அங்கு எத்தகைய மேதாவிகள் இருக்கிறார்கள் என்பது புரியும்.
    ஆங்கிலத்தில் ஹிந்துவில் ஒருவர் எழுதிய சினிமா விமர்சனங்கள் எந்த லட்சணத்தில் இருந்தன என்பதை தேசி
    பண்டிட்டில் கிழித்திருக்கிறார்கள்.
    சில எழுத்தாளர்கள் பின்னூட்ட பெட்டியை வைக்காதது சரியல்ல.
    ஆனால் நடைமுறையில் நூற்றுக்கணக்கான பின்னூட்டங்கள்/எரிதங்களை கையாள அஞ்சியும் அவ்வாறு
    செய்வதே மேல் என்று அவர்கள் முடிவு செய்திருக்கலாம்.
    அக்கறையுள்ள வாசகர் மின்னஞ்சல் செய்யட்டும் என்று நாகார்ஜுனன் நினைப்பதால் அவரும் பின்னூட்ட பெட்டியை
    வைக்கவில்லை.இவ்வளவிற்கும் அவர் ஜெமோ,சாரு,எஸ்ரா போல் அதிகம் அறியப்பட்டவர் அல்ல.அது அவரது தெரிவு என்று கொள்வதே சரி.

  9. இந்த விஷயத்தில் எனக்குச் சில மாற்றுக் கருத்துகள் உள்ளன. தமிழைப் பொருத்தமட்டில், பத்தி எழுத்து எழுதுபவர் குறைவு. இவ்வாறு எழுதுபவர் பலரும் துறை வல்லுநர்கள் கிடையாது. அதனால் வேறு வழியின்றி, வல்லுநர் அல்லாத பொதுமையாளர்கள், வல்லுநர்களாகக் காட்டிக்கொண்டு எழுதவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. இதற்குக் காரணம் தமிழில் எழுதக்கூடிய வல்லுநர்களை இதழ்கள் அடையாளம் காணாததும், தமிழ்நாட்டு வல்லுநர்கள் தமிழில் எழுதத் தலைப்படாததுமே. இந்தக் குற்றத்தில் இருவருக்கும் சம பங்கு உள்ளது.

    அடுத்து தமிழில் சொல்லாக்கம். ஞாநி ஆங்கிலச் சொற்களை விரவி எழுதுவது சரி என்று நான் சொல்ல வரவில்லை. அவர் நிச்சயம் முயற்சி செய்து, புழக்கத்திலே இருக்கும் பல தமிழ்ச்சொற்களைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம். பிரபு ராஜதுரையின் பதிவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பல ஆங்கிலச் சொற்களுக்கு இணையாக பொதுமக்கள் மத்தியிலேயே தமிழ்ச்சொற்கள் பரவியுள்ளன. அந்த வகையில் ஞாநிக்கு இந்த வாரக் குட்டு உண்டு. ஆனால் அதே நேரம், இதில் எந்த அளவுக்கு குமுதம் ஆசிரியர் குழுவின் கைவண்ணம் உள்ளது என்பதையும் பரிசீலிக்கவேண்டும். ‘இதெல்லாம் புரியாது சார், அதனால இங்க்லீஷ் வார்த்தையாவே போட்டிருவோம்' என்று அவர்கள் சொல்லியிருக்கலாம். அல்லது சொல்லாமலேயே மாற்றியிருக்கலாம். எனவே அந்த உண்மை தெரியும்வரை ஞாநிக்கு நாம் குடுக்கும் தண்டனையை தாற்காலிகமாக நிறுத்திவைப்போம்!

    மூன்றாவது விஷயம்: பாரா, ஜெயமோகன், எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், சாரு நிவேதிதா போன்றோர் பின்னூட்டப் பெட்டிகளை மூடிவைப்பது தொடர்பாக. பாராவுக்கு பின்னூட்டப் பெட்டியை முடிவைக்கும் யோசனையை நான்தான் குடுத்தேன். பிறர் பற்றி எனக்குத் தெரியாது. காரணம், பாரா விமரிசனத்தை எதிர்கொள்ளத் தெரியாதவர்கள் என்பதால் அல்ல. ஆனால் கொஞ்சம் பிரபலமானவர் என்ற ஒரே காரணத்தால் அவர் படும் கல்லடியை, கொஞ்சம்கூட அடிப்படை இல்லாத கடும் தாக்குதலை சர்வசாதாரணமாகப் புறந்தள்ளிவிட்டு தனது வேலையில் ஈடுபடும் ஸ்திதப்பிரக்ஞை இல்லாதவர் என்பதால். வீணாக அழுத்தத்தால் ஆட்படுத்தப்பட்டு, வேலையில் சரியாக ஈடுபடமுடியாமல் போவதைவிட, இப்போதைக்கு பின்னூட்டம் என்ற வசதியைக் கொடுக்காது போவது எவ்வளவோ மேல் - என்பது என் கருத்து.

  10. நல்ல தலைப்பு வெங்கட்.

    நான் முடிந்த வரையில் தமிழில் எழுத முனைகிறேன். சில சமயங்களில் தகுந்த சொற்கள் தெரியாமல் ஆங்கில சொற்களைப் பாவிக்க வேண்டியதாக இருக்கிறது.

    பத்ரி சொல்வதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. சினிமாவில் வன்முறை, அபத்தங்கள் எனச் சொன்னால் அதுதான் ரசிகர்களுக்குத் தேவையாக இருக்கிறது எனச் சொல்வது போல் இருக்கிறது அவருடைய வாதம். //இதெல்லாம் புரியாது சார், அதனால இங்க்லீஷ் வார்த்தையாவே போட்டிருவோம்’ // எனச் சொன்னால், தமிழில் இருக்கட்டும் வேண்டுமென்றால் அடைப்புக்குள் ஆங்கிலச் சொல்லைப் போடலாம் எனச் சொல்ல இவர்களுக்கு ஏன் முடியாமல் போகிறது? இன்று நம் வலையுலகில் புழங்குபவர்களுக்கு பின்னூட்டம், இடுகை, சிரிப்பான் என்ற பதங்கள் இப்பொழுது எளிதாக புரிவதில்லையா? ஆனால் முதலில் இவற்றைப் பாவிக்கும் பொழுது நாம் ஆங்கிலச் சொல்லை அடைப்புக் குறிக்குள் போட்டுத்தானே பழகினோம்? அது போல் செய்வதில் என்ன சிரமம்? மனதிருந்தால் மார்க்கமுண்டு. அப்படி ஓரு நிலை கூட எடுக்க முடியாமல் தன் எழுத்து அச்சில் வருவதை மட்டுமே இவர்கள் விரும்புவது ஏன்?

    ஆனால் இன்னும் ஒன்று கூடச் சொல்ல வேண்டும். தமிழ்ப்படுத்துகிறோம் எனச் சொல்லி மிகவும் கடினமான சொற்களால் ஆன பதங்களை நாம் முடிந்த வரையில் குறைக்க வேண்டும். குறிப்பிட்ட துறை சேர்ந்த பதங்கள் இல்லாவிட்டாலும் பொதுவாகப் பயன்படுத்தும் பதங்களின் தமிழ் மொழியாக்காம் எளிதாகப் புரியும்படி இருத்தல் அவசியம்.

    பின்னூட்டங்கள் எல்லாம் பத்தி நான் கருத்து சொல்ல தகுதியே இல்லை! :))

  11. Ignorant - வலைப்பதிவு என்ற ஊடகக்கிளைக்குப் பின்னூட்டம் மிகவும் தவிர்க்கமுடியாதது என்றே நான் கருதுகிறேன். எரிதங்கள் தொழில்நுட்பச் சமாச்சாரம். சுயமாக வீட்டிலேயே வழங்கி வைத்து தளத்தை நடத்துபவன் என்ற வகையில் தமிழில் வேறு எவரைக்காட்டிலும் தொழில்நுட்பத்த்தால் நிகழும் அபத்தங்களைப் பற்றி என்னால் நிறையவே சொல்லமுடியும். எரிதத்தால் யாரும் மனம் நொந்துபோவார்களேயானால் அவர்களைக் கண்டு அனுதாபப்படத்தான் முடியும். (இதன் தொடர்ச்சியை பத்ரிக்கான பதிலில் எழுதுகிறேன்)

  12. பத்ரி உங்கள் கருத்தில் இரண்டு விஷயங்கள் இருக்கின்றன.

    1. தமிழில் பத்தி எழுதாத வல்லுநர்களுக்கும் தமிழ் பத்திரிக்கைகளுக்கும் இதில் சமபங்கு உண்டு என்பது உண்மைதான். தமிழில் எழுதக்கூடியவர்களை வளர்த்தெடுக்காதது பத்திரிக்கைகளின் குற்றம். உதாரணமாக மாணவர் பத்திரிக்கையாளர் திட்டத்தில் இதை விகடனால் எளிதில் சாதித்திருக்கமுடியும். மறுபுறம் ஞாநி, சாரு போன்ற பெயர்பெற்றவர்கள் முழுக் கவனக்குறைவுடன் சராசரி மனிதர்கள் எளிதில் புரிந்துகொள்ளும் திரைப்படம், இயக்குநர் போன்ற வார்த்தைகளுக்குத் தமிங்கலம் எழுதுவது அராஜகம் - என்னைப் பொருத்தவரை அவர்களுடைய வாசகர்களுக்கு அந்த அளவிற்குத்தான் மதிப்பு கொடுக்கிறார்கள். எனக்கென்னமோ ஞாநி திரைப்படம் என்று எழுதும் இடங்களில் எல்லாம் சிவப்புமசியால் குமுதம் ஆசிரியர் அடிக்கோடிட்டு சினிமா என்று எழுதுவார் என்று நம்பமுடியவில்லை.

    2. வலைப்பதிவில் பின்னூட்டப்பெட்டியை மூடுவது: ஆய்வகங்களிலும் அலுவல்களிலும், தொழில் முனைவராகவும் வேலை செய்துகொண்டு பின்னூட்டம் படித்து பதில் எழுதமுடியும் என்றால் எழுத்தைத் தொழிலாகக் கொண்டவர்கள் (அல்லது முதன்மைத் தொழிலாகக் கொண்டவர்) இதை இன்னும் எளிதாகவே, திறம்படச் செய்ய முடியும். வருகின்ற எல்லா பின்னூட்டங்களுக்கும் பதில் எழுதவேண்டும் என்று யாரும் எதிர்பார்ப்பதில்லை. நானோ, நீங்களோ வரிக்கு வரி பதில் சொல்லிக் கொண்டு நிற்பதில்லை. மாறாக, மாற்று கருத்துக்கு(ம்) இடம் கொடுப்பது என்பது வலைப்பதிவின் அடிப்படை சாரம்சம்.

    இதில் மட்டுறுத்தல் என்று ஒரு சுதந்திரமும் எழுதுபவருக்கு இருக்கிறது. எனவே யாரும் கொதிப்படையாமல் ஒரு அளவுக்கு மேல் போவதைக் கட்டாயம் தடுக்க முடியும். ஒன்றைக் கவனித்திருக்கிறீர்களா? உங்கள், என், அருள்செல்வன், சன்னாசி, இன்னும் பலரின் வலைப்பதிவுகளில் எத்தனை முறை மட்டுறுத்தி பின்னூட்டங்கள் நீக்கப்படுகின்றன? (நான் அறிந்தவரை இன்றுவரை என் பதிவில் ஒரு பின்னூட்டத்தையும் தடை செய்யவில்லை). மறுவினை செய்பவருக்கு அந்தச் சுதந்திரத்தையும் நம்பிக்கையையும் கொடுப்பதால் யாரும் அபத்தமாகக் கருத்துகள் எழுதுவதில்லை. மாறாக, பெருசுகளுக்குப் பின்னூட்டப்பெட்டியை மூடவேண்டியிருக்க முக்கிய காரணம் - மறுவினைக்கு மதிப்பு கொடுக்கப்போவதில்லை என்ற நிலையில் போகிற போக்கில் கல்லெறிபவனுக்குத்தான் ஆர்வம் வருகிறது. நான் பிரபலமானவன் எனவேதான் என்னைத் தாக்குகிறார்கள் என்று சுயபச்சதாபம் கொள்ளத் தேவையில்லை. எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு விலை இருக்கிறது. பிரபலத்திற்குக் கொடுக்க வேண்டிய விலை என்று நேர்மையுடன் எதிர்கொள்ளலாமே?

    இது பெரிதும் அவர்களின் மனநிலையைக் காட்டுகிறது என்றே தோன்றுகிறது. வலைப்பதிவு என்பது உரையாடல், சரளமாக, சாதாரணமாக சகநண்பர்களுடன் பகிர்ந்துகொண்டு நம் புரிதலையும், அறிவையும் முன்னெடுத்துச் செல்வது. மாறாக எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்ற அகம்பாவ மனநிலையில் குன்றேறி நின்று பிரங்கிப்பது மட்டுமே இவர்களுக்குப் பிடித்தமானதாக இருக்கிறது.

    வலைப்பதிவு எழுத வரும் "எழுத்தாளர்கள்" கொஞ்சம் கண்களைத் திறந்து இங்கு ஐந்து வருடங்களாகப் பலரால் எப்படி வலைபபதிவு எழுத முடிகிறது என்று பார்க்க வேண்டும். மேலே சொன்ன நம்மில் யாரும் முழுக்க முழுக்க நெய்யில் செய்த இனிப்பு மிட்டாய் கருத்துக்களை எழுதுவதில்லை. மனத்தளவில் உண்மை என்று தோன்றுவதைத் தயங்காமல் எழுதுகிறோம். வாசிப்பவருக்கு இந்த இடத்தில் நிறையவே மரியாதை உண்டு. எனவே பின்னூட்டப் பெட்டிகள் திறந்தே இருக்கின்றன.

    காரசாரமாக எதிர்வினையைத் தூண்டும் பதிவை எழுதினால் அதற்கு வரும் பின்னூட்டங்களைப் பற்றியும் யோசித்துப் பதில் சொல்லும் வகையில் எழுத வேண்டும். எனவே ஒருவகையில் என்ன மறுவினை வரும் என்பதை எதிர்ப்பார்த்தே வலைப்பதிவுகள் எழுதப்படுகின்றன. மாறாக விமர்சனங்கள் எனக்குத் தேவையில்லை என்றால் ஏன் வலைப்பதிவு எழுத வேண்டும்?

    ஒரு சமயத்தில் எனக்கும் பின்னூட்டப்பெட்டியை மூடிவிடச் சொல்லி "மூத்த" எழுத்தாளர்கள் இருவரிடமிருந்து யோசனைகள் வந்தன. ஒரு வேளை அப்படியும் ஒரு நிலை வந்தால் நான் வலைப்பதிவு எழுதுவதைத்தான் நிறுத்துவேன்.

    மின்னஞ்சல் மூலம் கருத்துக்களைப் பெற்றுக் கொண்டு, தேவையானதை மட்டும் பொறுக்கியெடுத்து அதற்கு அடுத்த பதிவாக பதில் எழுதும் சீட்டுக்கவித்தனம் இன்றைய மின்னூடகத்தைப் பற்றி இவர்கள் அறியாமையைத்தான் காட்டுகிறது.

    வலைப்பதிவு குறித்த ஹரன் பிரசன்னாவின் தமிழினி கட்டுரை, ஜெயமோகன் எதிர்முகம் புத்தகத்தில் சொல்லியிருப்பவை இவற்றை முன்வைத்து ஒரு கட்டுரை எழுத பல நாட்களாக நினைத்திருக்கிறேன். வலைப்பதிவுகள் குறித்து அச்சு வாசகர்களுக்கு இவர்கள் தரும் பிம்பம் எரிச்சலூட்டுவதாக இருக்கிறது. விரைவில் எழுதுவேன்.

  13. **
    வலைப்பதிவு என்பது உரையாடல், சரளமாக, சாதாரணமாக சகநண்பர்களுடன் பகிர்ந்துகொண்டு நம் புரிதலையும், அறிவையும் முன்னெடுத்துச் செல்வது. மாறாக எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்ற அகம்பாவ மனநிலையில் குன்றேறி நின்று பிரங்கிப்பது மட்டுமே இவர்களுக்குப் பிடித்தமானதாக இருக்கிறது.
    **
    வலைப்பதிவு குறித்த ஹரன் பிரசன்னாவின் தமிழினி கட்டுரை, ஜெயமோகன் எதிர்முகம் புத்தகத்தில் சொல்லியிருப்பவை இவற்றை முன்வைத்து ஒரு கட்டுரை எழுத பல நாட்களாக நினைத்திருக்கிறேன். வலைப்பதிவுகள் குறித்து அச்சு வாசகர்களுக்கு இவர்கள் தரும் பிம்பம் எரிச்சலூட்டுவதாக இருக்கிறது. விரைவில் எழுதுவேன்.

    நல்லது.

    வலைப்பதிவில் எழுதுவது என்பது 'எழுத்துத்திறமையை காண்பிக்க' என எழுதுபவர்களைக் கண்டு வியந்து போயிருக்கிறேன்.

    அவனவன் வலைப்பதிவில் சலவை குறிப்பிலிருந்து, மளிகை பட்டியல் என எதை வேண்டுமானாலும் எழுதலாம் எனபதுதான் நான் புரிந்து கொண்டது. எங்கே போனாலும் எதை எடுத்தாலும்,யாருக்காவது எதையாவது நிரூபிக்க வேண்டும் என்கிறது போல சிலர் நினைத்து எழுதுவது பித்துக்குளித்தனம்.

  14. வெங்கட் - நித்திய மறுசுழற்சித் தத்துவம் போல இது மறுபடி மறுபடி வந்துகொண்டேதான் இருக்கும். உங்கள் அனைத்துக் கருத்துக்களுடனும் ஒத்துப் போகிறேன். தாறுமாறான பின்னூட்டங்களைப்பற்றி பத்ரி சொன்னது ஓரளவு உண்மை எனினும், டைம், நியூஸ்வீக் பத்திரிகையாளர்கள் எழுதும் வலைப்பதிவுகளில்கூட மறுமொழிகள் அனுமதிக்கப்பட்டே இருக்கின்றன, என்ன - ஒவ்வொரு பின்னூட்டத்துக்கும் யாரும் உட்கார்ந்து பொறுமையாக பதில் சொல்லிக்கொண்டிருப்பதில்லை. நேரடி மனிதத் தொடர்புகளைத் தாண்டிய கருத்து விவாதங்களுக்கு பழம்பெருச்சாளிகள் தயாரில்லை என்பதுதான் இங்கே முக்கியமான விஷயம் - அதை தெளிவாகவே நீங்களும் சொல்லியிருக்கிறீர்கள். மனித உறவுகளை மட்டுமே பெருமளவில் அடிப்படையாகக் கொண்ட, தொழில்நுட்பம் என்பதை ஒரு மலிவான ஆன்மீகப் பார்வைக்குள் பொதிந்து வைத்து ஒரு வெறும் 'சௌகரியம்' என்பதாகவே மட்டும் பார்க்கப் பழக்கப்படுத்தப்பட்ட மனோபாவங்கள் நிரம்பியுள்ள, நம்மை காப்பாற்ற இன்னொரு காந்தி எப்போது வருவார் என்று கேள்விகள் ஆசிரியருக்கு அனுப்பப்படும் சமுதாயத்தில் வேறு என்ன எதிர்பார்க்க முடியும்? இரண்டு வருடங்களுக்கு முன், இணையத்தில் படிப்பவர்கள் எழுதுபவர்கள் அனைவரும் சைடு ஜோலி பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் ஆழ அகலமற்ற மேம்போக்கான வாசகர்கள் என்று கருத்து தெரிவித்த கந்தசாமிகளுக்கு, கடந்த இரண்டு வருடங்களுக்குள் இணைய வாசகர்களின் தரம் சர்ரென்று ஏறிவிட்டதாக ஞானோதயம் வந்துவிட்டதோ என்னவோ, ஆற்றில் மணல் எடுக்க வரும் லாரிகள் மாதிரி ஒரு பெரிய லாரி ஊர்வலமே வருகிறது!!

    My name is Red நாவலில், மனித உருவங்கள் குறித்த பிரதானமான அக்கறை இன்றியும், வரைந்து முடித்த ஓவியத்தில் கையெழுத்திடாமல் விட்டுவிடுவதே கலையின் உச்சம் என்றும், வரையப்படும் ஓவியத்துக்கேற்பக் கதைகள் எழுதப்படுகின்றன என்பதாகவும் இயங்கும் மத்திய கிழக்கின் சித்திரக்காரர்கள் பின்பு அவையனைத்துக்கும் நேரெதிரான வெனீஷிய, ஃப்ராங்க்கிய ஓவியர்களின் ஓவியங்களைப் பார்க்கும்போது அடையும் சிக்கலை கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் இடையிலுள்ள ஓர்ஹான் பாமுக் என்ற கோட் சூட் போட்ட துருக்கியரால் வெகு துல்லியமாக எழுத முடிகிறது. சுயத்தை அழித்து பேரமைதிக்குள் கலக்கும் பெருந்தண்மையுடையதாகக் கற்பிதப்படுத்தப்படும் 'கிழக்கத்திய மனோபாவத்தைத்' தூக்கிப் பிடிப்பதாக வார்த்தைக்கு வார்த்தை பிரசங்கிக்கும் கூசிச் சுருங்கும் உயிர் கோமாளிகளால் எந்த இடத்திலாவது கையெழுத்துப் போடாமல் விட முடிகிறதா? கருத்துக்களால் யாருக்கும் பிரச்னை இல்லை - ஹிப்போக்ரஸி தான் பிரச்னையே. இப்போது, பின்னூட்டப் பொட்டியை மூடிவிட்டு எழுதுங்கள் என்று ஒரு அறிவுரை. மைக்கேல் ஜாக்சன் மாதிரி ஆக்ஸிஜன் சப்ளை உள்ள சவப்பெட்டி மாதிரி ஒரு பொட்டிக்குள் ஒரு டேப்ரிக்கார்டருடன் போய்ப் பூட்டிக்கொண்டால் இன்னும் சௌகரியம். பின்னூட்டம் என்ன, பிராணவாயு தவிர எந்த ஊட்டமும் வராது, நினைப்பதையெல்லாம் எழுதித் தள்ள முடியும். இதே மாதிரியான ஹிப்போக்ரஸி தான் நீங்கள் குறிப்பிட்டு விமர்சித்திருக்கும் விஷயங்களிலும் இருக்கிறது. தெளிவான பதிவு, தெளிவான பதில்கள் - பாராட்டுக்கள்!!!

  15. வெங்கட்,
    நல்ல பதிப்பு. இதனூடாகவே பதிவுலகில் ஏற்படவேண்டிய சில மாற்றங்களையும் சொல்லியிருக்கலாம்.

    பின்னூட்டப் பெட்டியை மூடி வைத்திருப்பவர்கள் மின்னஞ்சல் முகவரியைத் தந்திருக்கிறார்கள். இதுவும் ஒருவகை மட்டுறுத்தல் முயற்சியே. பதிவ்வர்கள் எப்படி பின்னூட்டங்களை மட்டுறுத்துகிறார்களோ அதுபோலவே அவர்களும் தெரிந்தெடுத்த மின்னஞ்சல்களுக்கு பதிலளிக்கிறார்கள்.

    Our people are easily satisfied. There are numerous examples of people with great talents doing ordinary things and people with no talents getting to the top. Mediocrity is enough to satisfy our people, anything above it may in worst cases be rejected. The question then is who is going to remedy this situation. I think most responsibility rests with those who create.

    Once again, nice thoughts on a serious issue.

  16. >மைக்கேல் ஜாக்சன் மாதிரி ஆக்ஸிஜன் சப்ளை உள்ள சவப்பெட்டி மாதிரி ஒரு பொட்டிக்குள் ஒரு டேப்ரிக்கார்டருடன் போய்ப் பூட்டிக்கொண்டால் இன்னும் சௌகரியம். பின்னூட்டம் என்ன, பிராணவாயு தவிர எந்த ஊட்டமும் வராது, நினைப்பதையெல்லாம் எழுதித் தள்ள முடியும்

    சன்னாசி - உங்களுக்கு ஜாக்ஸன் நினைவுக்கு வந்தார். எனக்குப் பரிக்ஷித் மஹாராஜா தோன்றியது. சுற்றிலும் கற்கோட்டைகளைக் கட்டிக்கொண்டுவிட்டால் (அதற்குள் மறக்காமல் கொஞ்சம் ஜால்ராக்களைப் பிடித்துப் போட்டுக்கொள்ள வேண்டும்) லௌகீகக் கவலைகள் இல்லாமல் ஹரிகதா பஜனை - நித்தமும் நாமஸ்மரணைதான், நிரந்தர ஸ்வர்க்கம்தான்.

  17. சிறில்-

    >பின்னூட்டப் பெட்டியை மூடி வைத்திருப்பவர்கள் மின்னஞ்சல் முகவரியைத் தந்திருக்கிறார்கள். இதுவும் ஒருவகை மட்டுறுத்தல் முயற்சியே. பதிவ்வர்கள் எப்படி பின்னூட்டங்களை மட்டுறுத்துகிறார்களோ அதுபோலவே அவர்களும் தெரிந்தெடுத்த மின்னஞ்சல்களுக்கு பதிலளிக்கிறார்கள்.

    தெரிந்தெடுத்த மின்னஞ்சல்களுக்கு ஏன் பொதுவில் பதிலளிக்க வேண்டும்? அண்ணாருக்கு சும்மா Reply பொத்தானைத் தட்டி அதேமாதிரி ரகஸியமாகத் தனியாகவே பதிலெழுதலாமே! புஸ்டாஸ் போட்டுக்கொடுத்தால் சிக்ஸர் அடிக்கலாம். யாக்கர் போட்டால் நோபால் சொல்லலாம் - இந்த விளையாட்டைக் கண்டுபிடித்தவர்கள் உண்மையிலேயே புத்திசாலிகள்தான்.

  18. வெங்கட் உன்மையிலேயே உங்களுக்கு மோசமான பின்னூட்டங்களின் தீவிரம் புரிந்திருக்கிறதா என சந்தேகம் எழுகிறது. எனக்கே அது குறைவாகத்தான் உள்ளது இருந்தபோதுமே அறுவறுப்பும் மனச்சோர்வும் மிகுந்த ஒரு அனுபவம் அது தவிர்க்க இயன்றவரை தவிர்க்க வேண்டியது.

    சிலவை நமக்கு நடந்தால் தெரியும். அவர்களுக்கு நடந்திருக்கிறது தெரிந்திருக்கிறது.
    🙂

  19. உள்ளே போய் பூட்டிக்கொள்கிறதெல்லாம் கொஞ்சம் அதிகபடியான சாடல்கள். பின்னூட்டப் பெட்டியை திறந்து வைத்திருப்பவர்களெல்லாமும் நேர்மையானவர்களுமல்ல மறைத்து வைத்திருப்பவர்கள் மோசமானவர்களுமல்ல. மின்னஞ்சல் என்பது அதிகமான accountabilityயுடன் வருகிறது. கொஞ்சம் தைரியமாக எதிர்கொள்ளலாம். பின்னூட்டப்பெட்டி தெருவில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் பெட்டி தலைவவ அங்கே சிலர் நன்கொடைகளைப் போடுவார்கள் சிலர் குப்பையும் போடுவார்கள்.

    மட்டுறத்தப்படும் பின்னூட்டத்திற்கும் மின்னஞ்சலில் பெறப்படும் பின்னூட்டத்திற்கும் என்ன பெரிய வித்தியாசம் எனத் தெரியல. அதர் ஆப்ஷன், அனானி ஆப்ஷன் பலரும் அனுமதிப்பதில்லை அவர்களை விட்டுவிட்டீர்களே.

    பின்னூட்டங்களின் வழியே பல நல்ல விவாதங்கள் எனக்கு கிடைத்திருக்கின்றன. ஆனால் எல்லோரின் அனுபவமும் அதுவல்ல.

  20. தலைப்பிற்க்கு - செத்த மரங்களில்தானே சிற்பங்கள் செதுக்க முடியும். சிற்பங்களுக்கு உயிர் இருக்க வேண்டும் என்பது கற்பனைதானே.

    ஆங்கிலப் புலமை என்பது இலத்தீன், பிரஞ்சு, ஜெர்மன் போன்ற பல வார்த்தைகள் ஆங்கிலமயமாக்கபட்டு உபயோகபடுத்தப்படுகின்றன. தமிழில் அப்படி இல்லையே.

    இங்கு 'ழ' உச்சரிப்பிற்க்கு சிரமப்படாதவர்கள் கூட தமிழ் மொழியின் மேன்மைக்கு பாடுபடுபவர்களாக தங்களை காட்டி கொள்ள முடியும்.

    நான் பதிவு கணக்கு வைத்திருந்தாலும், பதிவுகள் எழுதியது இல்லை. இந்த பின்னூட்ட மட்டுறுத்தல், பயமுறுத்தல் ஒரு முக்கிய காரணம் :-)) சாதாரணமாக வரும் எரிதங்களை விலக்கவே தாவு தீர்ந்து விடுகிறது. எரிச்சலோடு வரும் எரிதங்களினால் மன நிம்மதிதான் பாழாகும் என்று நினைக்கின்றேன். பதிவு எழுத கொஞ்சம் 'தடித்த' தோலும் வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.

  21. //பதிவு எழுத கொஞ்சம் ‘தடித்த’ தோலும் வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.//

    ஏதாவது ஒரு கும்மிக்கூட்டணியில் ஐக்கியமானவர்களுக்கு இதிலிருந்து விலக்குக் கிடைக்கலாம்.:-)

  22. இணையம் என்பது வேறுவகை வடிவம் என்பதால் வெங்கட் சொல்வது நியாயம் இருக்கிறது. "பெரிய எழுத்தாளர்களுக்கு" வெங்கட் விட்டிருப்பது நிச்சயம் ஒரு சவால்தான். ஒரு பரிசோதனையாக அதை ஏற்கிறேன்!

    என் தளத்தில் பின்னூட்டங்கள் இன்றிலிருந்து அனுமதிக்கிறேன் - அடுத்த ஒரு மாதம்வரை என் இணைய தளத்தின் பின்னூட்டப்பெட்டி திறந்திருக்கும். ஒட்டியும் வெட்டியும் வரும் கறாரான கருத்துக்கள் நிச்சயம் இடம்பெறும் என்று உறுதியளிக்கிறேன்.

    அதேவேளை "சூப்பர்!", "பிச்சிட்டீங்க...", "பயனுள்ள பதிவு", "புரியலே", "post-modernism ஒழிக" போன்ற வகை எழுத்துக்களை வரவழைத்து, போட்டு, நன்றிதெரிவிக்க விருப்பமில்லை; போடவில்லை என்றால் "கருத்து-சுதந்திரத்தை மறுக்கிறீர்களா?" என்ற வம்பை வாங்க வேண்டாமே என்பதால்தான் பின்னூட்டங்கள் இதுவரை இடம்பெறவில்லை. தவிர வேறு காரணங்கள் இல்லை. இதுபற்றி நேற்றுத்தான் எழுதினேன்.

    பிரபு ராஜதுரை கூறியிருப்பது பற்றி சுருக்கமாக - தமிழில் பத்தி எழுதுவோரில் மறைந்த சுஜாதா உள்ளிட்ட பலரிடமும் இந்தப்பிரச்னை உண்டு. தவிர, இந்தியாவிலிருந்து வரும் ஆங்கிலப்பத்திரிகைகளில் சிலாகிக்க இடமிருப்பதுபோல மோசமான விஷயங்களும் பல நிச்சயம் உண்டு. ஆங்கிலப்பத்திரிகை உலகில் பல ஆண்டுகள் இருந்தவன் என்ற முறையில் பல எடுத்துக்காட்டுகளை என்னால் கூற முடியும்...

    நாகார்ஜுனன்

  23. திருத்தங்களுடன் வாசிக்கவும்..

    இணையம் என்பது வேறுவகை வடிவம் என்பதால் வெங்கட் சொல்வதில் நியாயம் இருக்கிறது. “பெரிய எழுத்தாளர்களுக்கு” வெங்கட் விட்டிருப்பது நிச்சயம் ஒரு சவால்தான். ஒரு பரிசோதனையாக அதை ஏற்கிறேன்!

    என் தளத்தில் பின்னூட்டங்களை இன்றிலிருந்து அனுமதிக்கிறேன் - அடுத்த ஒரு மாதம்வரை என் இணைய தளத்தின் பின்னூட்டப்பெட்டி திறந்திருக்கும். ஒட்டியும் வெட்டியும் வரும் கறாரான கருத்துக்கள் நிச்சயம் இடம்பெறும் என்று உறுதியளிக்கிறேன்.

    அதேவேளை “சூப்பர்!”, “பிச்சிட்டீங்க…”, “பயனுள்ள பதிவு”, “புரியலே”, “post-modernism ஒழிக” போன்ற வகை எழுத்துக்களை வரவழைத்து, போட்டு, நன்றிதெரிவிக்க விருப்பமில்லை; போடவில்லை என்றால் “கருத்து-சுதந்திரத்தை மறுக்கிறீர்களா?” என்ற வம்பை வாங்க வேண்டாமே என்பதால்தான் பின்னூட்டங்கள் இதுவரை இடம்பெறவில்லை. தவிர வேறு காரணங்கள் இல்லை. இதுபற்றி நேற்றுத்தான் எழுதினேன்.

    பிரபு ராஜதுரை கூறியிருப்பது பற்றி சுருக்கமாக - தமிழில் பத்தி எழுதுவோரில் மறைந்த சுஜாதா உள்ளிட்ட பலரிடமும் இந்தப்பிரச்னை உண்டு. தவிர, இந்தியாவிலிருந்து வரும் ஆங்கிலப்பத்திரிகைகளில் சிலாகிக்க இடமிருப்பதுபோல மோசமான விஷயங்களும் பல நிச்சயம் உண்டு. ஆங்கிலப்பத்திரிகை உலகில் பல ஆண்டுகள் இருந்தவன் என்ற முறையில் பல எடுத்துக்காட்டுகளை என்னால் கூற முடியும்…

    நாகார்ஜுனன்

  24. தீர்மானித்து விட்ட காரணத்துக்காக அதையே பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருக்காமல், எடுத்த தீர்மானங்களுக்குத் தோதாக சுற்றி வளைத்து வியாக்கியானங்கள் எழுதாமல், முடிவுகளை மறுபரிசீலனை செய்ய முன்வருவது, பொதுவாக அச்சு ஊடகங்களில் இருந்து இணையத்தில் சைடு ஜோலி பார்க்க வருபவர்களிடம் காணக் கிடைக்காத ஒரு நல்ல குணாதிசயம்.

    வெரி குட் நாகார்ஜூனன்.

  25. சிறில் - உங்கள் கடைசி இரண்டு கருத்துக்களும் என்னுடைய அடுத்த பதிவுக்குத் திறப்பைத் தந்திருக்கின்றன. விரைவில் எழுதுகிறேன்.

    எனக்கு மோசமான பின்னூட்டங்கள் வந்திருக்கின்றனவா என்ற சந்தேகத்திற்கு இரண்டு விதமான பதில்கள்: 1. ஆமாம், நான் ஏற்கனவே எழுதியதைப் போல குறைந்தபட்சம் இரண்டு பெயர் பெற்ற எழுத்தாளர்கள் அவற்றைப் படித்துவிட்டு என் பின்னூட்டப்பெட்டியை மூடச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அவர்களைப் பாதித்ததைப் போல என்னைப் பாதிக்காததால் மூடவில்லை.

    2. ஒருக்கால் என்னுடைய பதிவுகள்/பின்னூட்டங்கள் எல்லாவற்றையும் வாசித்துவிட்டு (நான் எந்தப் பின்னூட்டத்தையும் நீக்கியதில்லை) எனக்கு மற்றவர்களைப்போல மோசமான பின்னூட்டங்கள் வரவில்லை என்ற முடிவுக்கு வருவதும் சாத்தியமே. அப்படியென்றால் நான் அவற்றை வரவழைக்கும் தகுதியில்லாதவன் என்று கொள்ளலாம்.

  26. ஶ்ரீதர் - கோனார் நோட்ஸ்க்கு மன்னிக்கவும். செத்த மரங்கள் = காகிதங்கள்.

    எழுதுவதற்கு முன்னாலே எரிச்சல் பின்னூட்டம் வரும் என்று பயப்படுவது ஆச்சரியமளிக்கிறது. எரிச்சலைத் தூண்டாமல் எழுத முயற்சிக்கலாமே!

    காசி - தடித்த தோல்களைப் பற்றி சொல்ல எனக்குத் தகுதியில்லை என்று நினைக்கிறேன். 🙂

  27. நாகார்ஜுனன் - பிரகாஷ் சொன்னதுதான். எந்தவிதமான முன்முடிபுகளும் இல்லாமல் உரையாடல் சாத்தியத்தை முயற்சித்துப் பார்க்க வந்ததற்கு நன்றி!

    சூப்பர், ஒழிக எல்லாவற்றையும் உள்வாங்கி அப்படியே விட்டுவைத்தால் கொஞ்ச நாட்களில் நின்றுவிடுவது நான் நடப்பில் கண்டது. ஒருமுறை நான் பெரிதும் மதிக்கும் எழுத்தாளர், பத்திரிக்கையாசிரியர் ஒருவர் என் அறிவியல் கட்டுரை ஒன்றைக் குறிப்பிட்டு "அது நல்லா வந்திருக்குங்க வெங்கட்" என்று சொன்னார். நான் என்ன நல்லா என்று தெரிந்தால் அடுத்த எழுத்துக்கு உதவியாக இருக்குமே என்று துருவித்துருவிக் கேட்டேன். அதே வரிதான் திரும்பத் திரும்ப வந்தது. சில சமயங்களில் நமக்கு முற்றிலும் தெரியாத ஒன்றைப் பிறர் எழுதும்பொழுது ஒரு லேசான புரிதல்/ஆர்வம் வந்தால் இதுமாதிரி ஒற்றை வார்த்தை சூப்பர்-தான் வருகிறது. (அதேபோல்தான் ஒழிக-வும்). எனவே, இவற்றை அப்படியே விட்டுவிடுவதால் எந்தப் பாவமும் இல்லை என்பது என் தனிப்பட்ட அனுபவம்.

  28. ஜமாலன் - வலையாடலை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கு நன்றிகள்!

    படைப்பிலக்கியம், வலைப்பதிவுகள் இரண்டுக்குமான வித்தியாசத்தை இளக்க முயற்சிக்கவில்லை. நுட்பம் சார்ந்த வளர்சிதை மாற்றங்களை நீங்கள் கணக்கில் கொள்ளவில்லை எனத் தோன்றுகிறது. இன்றைக்கு நான் எழுதத் தொடங்கியிருப்பதில் அதைத் தொட்டிருக்கிறேன். இது இன்னும் வரும்.

  29. நல்லதொரு தலைப்பில் வந்திருக்கும் நல்ல பதிவு. வலைப்பதிவுலகின் பல படைப்புகள் நிச்சயமாக பதிப்புலகின் படைப்புகளை விஞ்சி நிற்கின்றன என்பதில் ஐயமில்லை. இங்கு காணப்படும் நகைச்சுவை மற்றும் அரசியல் பதிவுகள் பதிப்புலகை ஓரம் கட்டிவிடுகின்றன. ஆனால் பின்னூட்டங்கள் வரமா சாபமா என்று தெரியாத நிலையில்தான் இன்னும் இருக்கிறோம் என்று நினைக்கிறேன். சில செய்திகளைப் பற்றிக் கருத்து தெரிவிக்காமலோ அல்லது பதிவெழுதாமலோ இருந்தால் பின்னூட்டங்கள் தரும் அபத்தங்களிலிருந்து தப்பிக்கலாம். இந்நிலையில் பெரிய எழுத்தாளர்கள் பின்னூட்டப் பெட்டிகளை மூடி வைத்திருப்பது எனக்கு தவறாகத் தெரியவில்லை. வலைப்பதிவுலகம் பெற்றிருக்கும் கவனமும் முக்கியத்துவமுமே பெரும் எழுத்தாளர்களை இங்கு இழுத்திருக்கின்றன. மின்னஞ்சல் முகவரியில் அவர்கள் செயலாற்றுவதும் மட்டுறுத்தலுடன் பின்னூட்டப் பெட்டியைக் கையாளுவதும் ஏறக்குறைய ஒன்றெனவே எனக்குத் தொன்றுகிறது.

  30. பதிவோடு உடன்படுகிறேன்.

    மறுமொழி மட்டுறுத்தல், ட்ராக்பேக் தடுத்தல், பூங்கா எடிட்டோரியல் எல்லாமே மச்சியவெல்லித்தனமாக இருக்கிறது என்பது வெளிப்படை. எனினும், அதற்கும் (Garrett Mattingly: The Prince: Political Science or Political Satire?) மாற்றுக்கருத்து இருக்கிறது. அது போல், பின்னூட்டங்களுக்கான கேள்வி...

    1. ---எனக்கென்னமோ ஞாநி திரைப்படம் என்று எழுதும் இடங்களில் எல்லாம் சிவப்புமசியால் குமுதம் ஆசிரியர் அடிக்கோடிட்டு சினிமா என்று எழுதுவார் என்று நம்பமுடியவில்லை.---

    ஏன்? ஆங்கிலத்தில் சிந்தித்து தமிழில் எழுதுபவர், இப்படித்தானே மாற்றிப்போட்டு பதிவெழுதுகிறார்? தமிழ்ச்சொல்லின் அர்த்தம் நேரடியாக (எளிமையாக) விளங்கிக் கொள்ள முடியாமல் போவதினால், அடைப்புக்குறிக்குள் ஆங்கில வார்த்தை சொல்லப்படுகிறது.

    குமுதம் ஆசிரியர் சாட்சி சொல்ல வரப்போவதில்லை. Inductive logic படி, இது வரை ஞாநி எப்படி எழுதியிருக்கிறார்? தீம்தரிகிட (keetru.com/dheemtharikida/index.php) இதழ்களில் ஸ்டைல், லேட்டஸ்ட் போன்றவை தென்பட்டாலும் குமுதத்தில் வெளியான அளவு நெருடவில்லை.

    ஆசிரியர் கைங்கர்யமா, ஞாநியின் விருப்பமா என்பதை எப்படி உறுதிப்படுத்துவது?

    2. ---வருகின்ற எல்லா பின்னூட்டங்களுக்கும் பதில் எழுதவேண்டும் என்று யாரும் எதிர்பார்ப்பதில்லை.---

    நிச்சயம் நான் எதிர்பார்க்கிறேன் 🙂

    அதாவது, பொதுமைப்படுத்திவிடமுடியாது.

    அதுவும், இன்னொருத்தர் எழுதியதை அனுமதித்தால்

    * 'இந்தக் கருத்துக்கு மட்டுறுத்தியவர்தான் பொறுப்பேற்க வேண்டும்' என்னும் குற்றச்சாட்டு;
    * 'அவதூறாக இருக்குமோ?' என்று நிறுத்தி வைத்தால், 'கருத்து சுதந்திரம் பறிபோகிறது!"

    இந்தப் பதிவுடன் எப்படியோ சம்பந்தப்படுத்தி, இங்கே என்னைப் பற்றி அவதூறாக அனானியாக ஒருவர் எழுதினால்,

    அ) தணிக்கை செய்து வெளியிடுவீர்கள்
    ஆ) முழுமையாக நிராகரித்துவிட்டு, 'மன்னிக்கவும்... உங்கள் மறுமொழி சரியில்லை' என்று பொதுவில் சொல்வீர்கள்.
    இ) முழுமையாக நிராகரித்துவிட்டு, எதுவும் சொல்லமாட்டீர்கள்
    ஈ) அப்படியே வெளியிடுவீர்கள்
    உ) அதன் பிறகு நான் அதை கண்டித்தால், குறிப்பிட்ட அநாகரிகமான பதிலை நீக்குவீர்கள்
    ஊ) மீண்டும் ஒரு மறுமொழி (இது வேறு ஐ.பி.; இன்னொரு தாக்குதல்; மீண்டும் (அ) விற்கு செல்லவும்; ஒவ்வொரு பதிவிலும் இந்த சுழற்சி தொடர்ந்தால்?)

    என்னைப் போன்ற அதிகம் அறியப்படாத பதிவர் என்றால், இந்த மாதிரி எங்காவது பேர் வந்தாலே பெருமிதம் அடைந்து மகிழ்வார்.

    ஆனால், ரஜினி, அண்ணா, சானியா மிர்சா போன்ற பொருத்தமான புகழ் பெற்றவர்களை நோக்கிய வசவுகளையும் இணையப் பெருசுகளையும் பொருத்திக் கொள்ளலாம்.

    சுருக்கமாக... தாவு தீர்ந்துரும்.

    இந்த மாதிரி செய்து கொண்டே அலுவலிலும் நாட்டம் பயில இயலுமா?

    3. ---என், அருள்செல்வன், சன்னாசி, இன்னும் பலரின் வலைப்பதிவுகளில் எத்தனை முறை மட்டுறுத்தி பின்னூட்டங்கள் நீக்கப்படுகின்றன?---

    இந்தப் பதிவுகளை எத்தனை பேர் படிக்கிறார்கள் / எவ்வளவு பேருக்கு புரிகிறது?

    அருள்செல்வன் கருத்துப்படங்கள் விளங்குவதில்லை; சன்னாசி கவிதைகள் புரியவில்லை. அறிவியல் குறித்து லாஜிக் (தமிழில் என்ன சொல்லோ? விக்சனரி 'அறிவுப்பூர்வமான' என்கிறது - எனக்கு இது பொருத்தமாக தெரியவில்லை) உடன் எழுதினால் ஆக்ரோசமாக விவாதம் செய்ய என்ன இருக்கிறது?

    ஈழம், பார்ப்பனீயம் போன்றவற்றில் உத்தம நிலையை (பொலிடிகலி கரெக்ட்) முன்வைத்து எழுதினாலோ, முகமிலியாக எழுதினாலோ நீங்கள் சொல்வது பொருத்தம். கலகக்குரலுக்கு எதிர்க்குரல் எழுப்பினால் கல்லடி கிடைப்பது சகஜம்தான் என்று வைத்தியசாலைக்கு பக்கத்தில் வலையகத்தை நடத்துவது சாத்தியமா?
    -----

    சன்னாசிக்கு....
    ---டைம், நியூஸ்வீக் பத்திரிகையாளர்கள் எழுதும் வலைப்பதிவுகளில்கூட மறுமொழிகள் அனுமதிக்கப்பட்டே இருக்கின்றன, என்ன - ஒவ்வொரு பின்னூட்டத்துக்கும் யாரும் உட்கார்ந்து பொறுமையாக பதில் சொல்லிக்கொண்டிருப்பதில்லை.---

    தட்ஸ்தமிழில் கூட மறுமொழி வசதி இருக்கிறது. சினிமா கிசுகிசுவாகட்டும்; அரசியல் செய்தியாகட்டும்; இந்த மறுமொழி ஒவ்வொன்றுமே, Platonic பண்புகளை வலியுறுத்தி சகலவிதமான NC-17 தரச்சான்றிதழுடன் உலா வருகின்றன.

    இங்கேல்லாம் பிரச்சினையே இல்லை.

    ஆனால், சில நூறு பதிவர்கள். அனைவரின் இடுகைகளும் படிக்காவிட்டாலும் 'சூடான பதிவு' படிக்கப்பெறுகிறது; பதில்கள் கண்காணிக்கப்படுகின்றன. (மின்னஞ்சலிலேயே பதிலுக்கு வந்த பதில்கள் வந்துசேருமாறு வோர்ட்பிரெஸ் முதல் ப்ளாக்ஸ்பாட் வரை வசதி இருக்கிறது!)

    ஆங்கிலப் பதிவுலகிலும் தட்ஸ்தமிழ் களத்திலும் பாவிக்கும் 'Stoicism by proxy' இங்கே சாத்தியமில்லையா? அல்லது அதற்காக ஜென் தத்துவம் பயில வேண்டுமா?

  31. பாலாஜி - உங்களது கேள்விகள் சிலது குறித்து (வெங்கட்டை கேட்டிருக்கிறீர்கள் என்று நினைக்கிறேன், மின்னஞ்சலில் அவர் அதைப் பெற்று ஒரு மதிக்கத்தக்க கேள்வியாகத் தேர்ந்தெடுத்டு பதில் போடுவதற்கும், அது குறித்த ஒரு கருத்தை தெரிவிக்க நான் இன்னொரு பதிவை வேறோர் இடத்தில் போட்டு, இந்தப் பதிவுக்கும் தொடுப்பு கொடுக்கத் தேவையின்றி இந்த வலைப்பதிவில் பின்னூட்டங்கள் இடும் வசதி அனுமதிக்கப்பட்டிருப்பதால், கேள்வி அவருக்காயினும் எனக்குத் தோன்றியதை பின்னூட்டமாக இங்கேயே எழுதுகிறேன் - குறுக்கே புகுவதாக இருந்தால் மன்னிக்க):

    இந்தப் பதிவுடன் எப்படியோ சம்பந்தப்படுத்தி, இங்கே என்னைப் பற்றி அவதூறாக அனானியாக ஒருவர் எழுதினால்...

    என்னைப் போன்ற அதிகம் அறியப்படாத பதிவர் என்றால், இந்த மாதிரி எங்காவது பேர் வந்தாலே பெருமிதம் அடைந்து மகிழ்வார். ஆனால், ரஜினி, அண்ணா, சானியா மிர்சா போன்ற பொருத்தமான புகழ் பெற்றவர்களை நோக்கிய வசவுகளையும் இணையப் பெருசுகளையும் பொருத்திக் கொள்ளலாம். சுருக்கமாக… தாவு தீர்ந்துரும்.

    ஆக, அவதூறாக எழுதுவதுதான் பின்னூட்டங்களின் ஒரே பிரச்னை என்றால், அச்சு ஊடகங்களில்/திரைப்படங்களில்/தொலைக்காட்சிகளில் இந்த அவதூறு கோராமையெல்லாம் நடப்பதில்லையா? காலச்சுவடும் இன்னபிறரும் வக்கீல் நோட்டீஸ் அனுப்புவது எந்த வகையில் சேர்த்தி? சிறுபத்திரிகைகளில் மாற்றுக் கருத்துள்ளவர்களை இடுப்புக்குக் கீழே தாக்குவதில்லையா? ஆனந்தவிகடன் ஜெயமோகன் எழுதியதை வெளியிட்டு எம்.ஜி.ஆர் குறித்தும் சிவாஜி குறித்தும் 'அவதூறு' செய்தது விகடன் அச்சுப்புத்தகத்தில் உள்ள பின்னூட்டப் பெட்டி மூலமா? சன்.டிவி டாப் டென்னில் திரைப்படங்களைக் குதறி எடுப்பதைச் சகியாமல் சத்யராஜ் தனது படமொன்றில் கோட் சூட் போட்டு சேர் மேல உட்கார்ந்து காலை ஆட்டிட்டே சொல்லுற உனக்கெல்லாம் என்று கேட்பதில் 'அவதூறு' எந்தப் பக்கம்? அரசியல் மேடைகளில் (ஜெயமோகன் எழுதாமல் விட்ட) 'ஒரு நாளு இந்த ***** ஒண்ணுக்குப் போயிட்டிருந்தப்ப' என்று ஆரம்பித்து நிறுத்தி ஒரு சோடா குடித்து, பின் தொடருகையில் 'எங்கே விட்டேன், ஆங், ***** ஒண்ணுக்குப் போயிட்டிருந்ததில் விட்டேன்' என்று தொடரும் (தீப்பொறி ஆறுமுகமா வெற்றிகொண்டானா நினைவில்லை) அவதூறு அரசியல் மேடைகளில் சைடில் பொருத்தப்பட்டிருக்கும் பின்னூட்டப் பெட்டிகள் மூலமா நிகழ்கிறது? இந்த மாதிரி அவதூறுகளை முன்னே பின்னே பார்த்திராதவர்கள் இங்கே வந்து ஏதோ பச்சைப்பிள்ளை மாதிரி சிரமப்படப்போகிறார்கள் என்று ஏன் முன்னேற்பாடாகச் செய்யவேண்டும்? இந்த ஆபாசப் பின்னூட்டங்கள் எழுதுபவர்கள் போலி மின்னஞ்சல் ஒருவாக்கி இந்த பின்னூட்டப் பெட்டி மூடப்பட்டிருக்கும் மின்னஞ்சல்களுக்கெல்லாம் தாறுமாறாக மின்னஞ்சல்கள் அனுப்ப முடியாதா? அதைப் படித்துப் பார்க்காமலே நிராகரித்துவிடமுடிகிறதென்றால், அதற்கும் பின்னூட்டங்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? இதெல்லாம் ஒரு சாக்கா? மன உறுதி, தியான, திண்மை, அற ஒழுக்கக் கடாக்ஷநிபாதங்கள் தனக்குக் கிட்டியிருக்கிறதா என்று சோதித்துப் பார்க்கவேண்டுமானால் பின்னூட்டப் பெட்டியை திறந்து வைத்து அங்கே என்ன நடக்கிறது என்றே கண்டுகொள்ளாமல் விட்டு விடலாமே?

    உங்கள் கருத்து 3. குறித்து:

    பிறர் குறித்து அவர்கள் தான் சொல்லவேண்டும் - என்னைக் குறித்து வேண்டுமானால் ஒரு சிறு விளக்கம் கொடுக்கலாம். உங்களுக்கு நானோ வேறு எவரோ எழுதுவது புரியவில்லை என்பது உங்கள் பிரச்னை - அதற்கு உங்களைத்தவிர யாரும் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. பார்ப்பனீயம், ஈழம் குறித்து எழுதாமல் ஜாதி வெறி குறித்து எழுதாமல் பாதுகாப்பாக விளையாடுவது என்று பொருள்பட நீங்கள் குறிப்பிட்டிருப்பதை நான் செய்திருப்பதாகத் தோன்றவில்லை - மேலும் - குறிப்பாக - நீங்கள் குறிப்பிடும் இதே எழுத்தாளர்களைப் பற்றி (மட்டுமல்ல, எவரைப்பற்றியும் வைக்கலாம்)யும் அச்சு ஊடகங்களிலும் வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டுக்கள் தான் இவை - சமூகப் பிரச்னைகளுக்காக இவர்கள் போராடியதில்லை, சிறை சென்றதில்லை, லத்தி அடி வாங்கியதில்லை என்று. நீங்கள் குறிப்பாலுணர்த்த முயல்வதுபோல ஒரு குறிப்பிட்ட பிரக்ஞை மட்டும்தான் இருக்கவேண்டுமென்றால் Being John Malkovichல் (Simble eksaamble) மால்கோவிச்சின் தலைக்குள் மால்கோவிச்சே புகும்போது நிகழ்வதுபோல மால்கோவிச் மால்கோவிச் மால்கோவிச்மால்கோவிச்? மால்கோவிச். மால்கோவிச்மால்கோவிச்மால்கோவிச் மால்கோவிச்? மால்கோவிச்!!! என்றுதான் உரையாடவேண்டும். யோசித்துப் பாருங்கள், ஒருவேளை புரியலாம். இந்த எதிர்வினை அதிகமுள்ள செய்திகள் அனைத்தும் - சிதம்பரம், பார்ப்பனீயம், ஈழம், ஜாதிவெறி என்பவை பெரும்பாலும் வெகுஜன ஊடகங்களிலிருந்து வலைப்பதிவுகளுக்கு வருபவை, அவற்றைக்குறித்து எழுதும் பதிவர்களுக்கு பின்னூட்டங்கள் இடுவதுண்டு - தேவைப்பட்டால் விபரமாகவே. நினைவுக்கு வரும் ஒன்றைச் சொன்னால், வஜ்ரா சங்கரின் பதிவில் மரபியல் குறித்து முன்பு நடந்த ஒரு விவாதத்தில் நான் இட்ட பின்னூட்டங்களை ஒரு பதிவாக எழுதியிருக்கலாம், 'கருத்தாழமிக்க அறிவியல் விவாதமொன்றைச் செய்ததைப் பதிப்பித்து' பதிவு நம்பரில் ஒன்றை ஏற்றிக்கொண்டிருக்கலாம் - அது முக்கியமில்லை, விவாதம் எழுப்பப்பட்ட இடத்தில் விவாதப்பொருளுக்கு உரிய எதிர்வினை இருக்கவேண்டுமென்பதுதான் குறைந்தபட்சம் 'என்' நோக்கம் - இன்னும் சில மாதங்கள் கழித்து ஒரு குறிப்பிட்ட விவாதத்தைப் படிப்பவர்களுக்கு அதன் தொடர்ச்சி கூடுமானவரையில் அதே இடத்தில் இருக்கவேண்டுமென்பதன் காரணமாக. இது தப்பித்தலா? நிச்சயம் கிடையாது - ஏனெனில் நாம் நினைப்பதை நமது பதிவில் இட்டால், அதுகுறித்து எதிர்த்து எழுதப்படும் பின்னூட்டங்களை மட்டுறுத்தவாவது நமக்கு வாய்ப்பு உள்ளது, பிறர் பதிவுகளில் ஒரு சிக்கலான விவகாரம் குறித்து நாம் கருத்து தெரிவிக்கும்போது ஒப்புதல் இல்லாதவர்கள் நம்மை உரித்து எடுப்பதைத் தவிர்க்க வாய்ப்பு இல்லை. செய்வதில் பொருத்தம் அவசியம், வேறேதுமில்லை. அது இருக்கட்டும், இந்தக் கேள்விக்குப் பதில் சொல்லுங்கள்: இந்த 'தீப்பிடித்து' எரியும் பிரச்னைகள்தான் உங்களுக்கு முக்கியமாகப் படுகிறதென்றால், இந்த தீப்பிடித்து எரியும் பிரச்னைகளில் அன்றிலிருந்து இன்றுவரை தொடர்ந்து களப்பணி செய்துவரும் எழுத்தாளர்கள் யாராவது வலைப்பதிந்து பின்னூட்டங்களை மூடி வைத்திருக்கிறார்களா - ஒருவேளை எனக்குத் தெரியாமல் போயிருக்கலாம், சுட்டிக்காட்டுங்கள், தவறைத் திருத்திக்கொள்கிறேன். ஆம் களப்பணி செய்திருக்கிறேன் என்றால், அவர்களிடம் போய் களப்பணிக்கும் தியாகத்துக்கும் அளவுகோல் என்ன, ஜெயிலுக்குப் போயிருக்கவேண்டுமா, லத்தி அடி வாங்கியிருக்கவேண்டுமா, ஜெயிலுக்குப் போனாலும், காலையில் அரஸ்ட் சாயந்தரம் ரிலீஸா இல்லை ரிமாண்டா, ரிமாண்டென்றால் வாரமா மாசமா என்றெல்லாம் கேட்டு சித்திரவதைசெய்ய முனையமாட்டோமென்று நம்புகிறேன் - குறைந்தபட்சம் நான் கேட்பதாக உத்தேசமில்லை!!

    எனக்குக் கேட்ட கேள்வி குறித்து:

    நான் பார்த்தவரை உங்கள் கேள்விகள் பெரும்பாலும் பிரபஞ்சக் கருந்துளை மாதிரி - தான் ஏன் இருக்கிறோம் என்றே தெரியாமலோ/சட்டைசெய்யாமலோ இருப்பது போலத் தோன்றும் கேள்விக்கு 'பதில் சொல்லி முடித்தோமென்று நினைத்த பின்னரும்' அப்படியே குத்துக்காலிட்டு உட்கார்ந்திருப்பது போலத் தோன்றும். உங்களது கேள்விகளின் ஆழம் தான் இதற்குக் காரணமென்று நினைக்கிறேன் ;-). பிறருக்கு நீங்கள் கேட்ட கேள்வி எனக்குப் புரிகிறது, எனக்கு நீங்கள் கேட்டது எனக்குப் புரியவில்லை (இது என் பிரச்னையாகத்தான் இருக்கும்) - புரியாத கேள்விக்கு ஊகித்து பதில் சொல்வது சரியில்லை. வாய்ப்பிருந்தால் கேள்வியை மீண்டுமொருமுறை தெளிவாகக் கேட்க முடியுமா?

  32. //நேரடி மனிதத் தொடர்புகளைத் தாண்டிய கருத்து விவாதங்களுக்கு பழம்பெருச்சாளிகள் தயாரில்லை என்பதுதான் இங்கே முக்கியமான விஷயம் //

    இதையே போகிரபோக்கில் கடுஞ்சொற்களால் வெறுஞ்சுவற்றில் ஒண்ணுக்கடித்த சிறுவனைப்போல 'விவாதங்களை' முன்வைப்பவர்களை பழம்பெருச்சாளிகள் எதிர்கொள்ளத் தேவையில்லை எனவும் எழுதலாம்.

    என்னுடைய பதிவுக்கும் தினமும் 4000, 5000 ஹிட் ஏன் 1000 வந்தாலே போதும் நான் பின்னூட்டப் பெட்டியை மூடிவிடுவேன். இதுதான் உண்மை.

    வலியச் சென்று வாருங்கள் விவாதிப்போம் எனும் அளவுக்குச் சூழல் சரியாயில்லை என்பதற்கு பல உதாரணங்கள் இருக்குது.

  33. ----டைம், நியூஸ்வீக் பத்திரிகையாளர்கள் எழுதும் வலைப்பதிவுகளில்கூட மறுமொழிகள் அனுமதிக்கப்பட்டே இருக்கின்றன, ----

    தொழிலுக்கொரு வேலையை வைத்துக் கொண்டு இயங்கும் தமிழ்ப்பதிவுகளையும் லாப நோக்கில் இயங்கும் ஆங்கில இதழ்களையும் எப்படி ஒப்பிடலாம்?

    ----என்ன - ஒவ்வொரு பின்னூட்டத்துக்கும் யாரும் உட்கார்ந்து பொறுமையாக பதில் சொல்லிக்கொண்டிருப்பதில்லை. ----

    ஆங்கிலம் போன்ற பரவலாக வலைப்பதிவுகள் இயங்கும் இடங்களில் லட்சக்கணக்கில் வாசகர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆயிரக்கணக்கில் மறுமொழிகள்.

    கருக்கலைப்பு குறித்த பதிவு என்றால் தீவிர சார்புடைய ஒரு அணியில் இருந்து சில நூறு பேரும், எதிர்த்தரப்பில் இருந்து இன்னொரு நூறு பதில்களும் பதிவுகளும் விழுகிறது. விவாதம் அமைகிறது.

    ஜெயமோகன், பாரா போன்றவர்களுக்கும் இந்த மாதிரி பரந்துபட்ட களம் அமைய தற்போதைய சூழல் உகந்ததாக இருக்கிறதா?

    இவரின் பதிவின் கருத்தை வலியுறுத்தி பேசினால், 'அடிப்பொடி' என்று பட்டமிடும் நிலையும், குறுகிய குழு (எல்லா விவாதத்திலும் பங்குபெறும் நாலைந்து பேர் கொண்ட சபையில் -- நூறு பேர் வாசகர்) என்னும் சூழலும் உள்ள இடத்தில் உருப்படியான எழுத்தையும் என்னைப் போன்ற சிலரே திசை திருப்புமாறு அமைந்து விடாதா?

    ஆங்கிலப் பதிவுலகிலும் தட்ஸ்தமிழ் களத்திலும் பாவிக்கும் ‘Stoicism by proxy’ இங்கே சாத்தியமில்லையா?

    ----நேரடி மனிதத் தொடர்புகளைத் தாண்டிய கருத்து விவாதங்களுக்கு பழம்பெருச்சாளிகள் தயாரில்லை என்பதுதான் இங்கே முக்கியமான விஷயம் ----

    இந்த முடிவுக்கு எப்படி வந்தீர்கள்?

    ----ஆற்றில் மணல் எடுக்க வரும் லாரிகள் மாதிரி ஒரு பெரிய லாரி ஊர்வலமே வருகிறது!!----

    எப்படி இவ்வாறு ஒப்புமை செய்கிறீர்கள்?

    எஸ் ராமகிருஷ்ணன், பா ராகவன் ஏற்கனவே பதிவு வைத்திருந்தார். 'எதிர்த்த வீட்டுக்காரர் E550 வாங்கியிருக்கார்...' என்னும் தொற்றுவியாதியாகவோ ஒரு சிலர் வந்திருக்கிறார்கள்.

    ஆங்கிலத்தில் வேண்டுமானால், நீங்கள் சொல்வது சரி!

    டைம், எகானமிஸ்ட் என்று கண்டங்கள் தோறும்; டைம்ஸ், ப்ராஸ்பெக்ட் என்று தினசரி/வார/மாதாந்தரிகள் தோறும்; முன்னாள் பத்திரிகையாசிரியர், இன்னாள் தொலைக்காட்சி நடத்துனர் என்று எல்லாரும் மொய்க்கிறார்கள்.

    தமிழில் உங்கள் லாரி ஊர்வலத்தில் யார் யார் இருக்கிறார்கள்?

    ----கோமாளிகளால் எந்த இடத்திலாவது கையெழுத்துப் போடாமல் விட முடிகிறதா?----

    இதைக் கூட விளக்கினால் பயன்பெறுவேன். முகமிலியாக எழுதுவது மட்டும்தான் உயர்ந்ததா? இருபது இடுகைகள் இட்டவுடன் அந்தப் பதிவை மூடிவிட்டு புதியதாக வேறொரு பெயரில் இன்னொன்று துவக்க வேண்டும் என்று இந்தக் கருத்தை புரிந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

    ----ஹிப்போக்ரஸி தான் பிரச்னையே. பின்னூட்டப் பொட்டியை மூடிவிட்டு எழுதுங்கள் என்று ஒரு அறிவுரை.----

    “A sadist is a masochist who follows the Golden Rule.” என்பது போல் இருக்கிறது.

    தன்னைத்தானே அடித்துக் கொள்வது தனக்கு சுவாரசியமாக இருக்கிறது என்பதற்காக அனைவரையும் சவுக்கால் அடிக்க சொன்ன மசாக்கிஸ்ட் கதை போல் இருக்கிறது.

  34. பாபா, நன்றி.

    //தொழிலுக்கொரு வேலையை வைத்துக் கொண்டு இயங்கும் தமிழ்ப்பதிவுகளையும் லாப நோக்கில் இயங்கும் ஆங்கில இதழ்களையும் எப்படி ஒப்பிடலாம்?//

    தமிழ்ப்பதிவுகள் என்று எவற்றைச் சொல்கிறீர்கள்? முக்கியத் தொழிலை ஒன்றாக வைத்துக்கொண்டு வலைப்பதிவு எழுதும் ஆழ அகலமற்ற சைடு ஜோலி தமிழ்ப்பதிவுகளா அல்லது எழுத்தே தவம் என்று இயங்கும் தமிழ் வலைப்பதிவுகளா?

    //ஜெயமோகன், பாரா போன்றவர்களுக்கும் இந்த மாதிரி பரந்துபட்ட களம் அமைய தற்போதைய சூழல் உகந்ததாக இருக்கிறதா?//

    எப்போது நம்மைக் காப்பாற்ற ஒரு காந்தி வருவார்? நீங்கள்தான் சொல்லுங்களேன் பாலாஜி.

    //இவரின் பதிவின் கருத்தை வலியுறுத்தி பேசினால், ‘அடிப்பொடி’ என்று பட்டமிடும் நிலையும், குறுகிய குழு (எல்லா விவாதத்திலும் பங்குபெறும் நாலைந்து பேர் கொண்ட சபையில் — நூறு பேர் வாசகர்) என்னும் சூழலும் உள்ள இடத்தில் உருப்படியான எழுத்தையும் என்னைப் போன்ற சிலரே திசை திருப்புமாறு அமைந்து விடாதா?//

    முதலில் - உருப்படியான எழுத்து என்றால் என்ன?

    //இந்த முடிவுக்கு எப்படி வந்தீர்கள்?//

    அடுத்த பத்தியைப் பார்க்கவும்.

    //எப்படி இவ்வாறு ஒப்புமை செய்கிறீர்கள்? எஸ் ராமகிருஷ்ணன், பா ராகவன் ஏற்கனவே பதிவு வைத்திருந்தார். ‘எதிர்த்த வீட்டுக்காரர் E550 வாங்கியிருக்கார்…’ என்னும் தொற்றுவியாதியாகவோ ஒரு சிலர் வந்திருக்கிறார்கள்.//

    தொற்றுவியாதிக்காரர்கள் யார் யார் சுட்டிக் காட்ட முடியுமா? இவரிவர்கள் தொற்றுவியாதியாளர்கள் என்று இந்த முடிவுக்கு எப்படி வந்தீர்கள்? எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் - தொடர்ந்து நான் விரும்பி வாசிக்கும் எழுத்தாளர்களில் ஒருவர் - இணையம் குறித்த சிறுபிள்ளைத்தனமான கருத்துக்களை அவர் சொல்லி ஏதும் நான் படித்த நினைவில்லை, அதுமாதிரிச் சொல்லும் எழுத்தாளராகவும் எனக்கு அவர் தோன்றவில்லை. நாகார்ஜுனனின் மொழிபெயர்ப்புக்களிலும் அவரது எழுத்துக்களிலிருந்தும் நான் கற்றுக்கொண்டவை ஏராளம். பா.ராகவன் இணையத்தில் 'இலக்கியம்' ஏதும் படைக்கப்படவில்லை என்று முன்பு சொல்லியிருந்த நினைவு - அது அவர் கருத்து. ஜெயமோகனின் பெரும்பாலான புனைவுகளின்மேல் எனக்கு மரியாதை இருந்துள்ளது. வாசன் சொன்னது போல, இணையம் முழுவதுமே 'எழுத்தாற்றலை நிரூபிக்கத்தான்' இயங்குகிறதா என்ன? இந்த வலைப்பதிவின் நோக்கம் என்ன? 300K முன்னொப்பந்தப் பணம் வாங்கவேண்டும் என்பதா? சுய விழைவு முக்கியம் - மற்ற எதுவுமல்ல.

    //தமிழில் உங்கள் லாரி ஊர்வலத்தில் யார் யார் இருக்கிறார்கள்?//

    சலிப்படையவைப்பதாகத் தோன்றும் எந்தவொரு பிரசங்கியும்.

    //இதைக் கூட விளக்கினால் பயன்பெறுவேன். முகமிலியாக எழுதுவது மட்டும்தான் உயர்ந்ததா? இருபது இடுகைகள் இட்டவுடன் அந்தப் பதிவை மூடிவிட்டு புதியதாக வேறொரு பெயரில் இன்னொன்று துவக்க வேண்டும் என்று இந்தக் கருத்தை புரிந்து கொண்டிருக்கிறேன்.//

    ஒரு உதாரணமாகச் சொன்ன அந்தப் புத்தகத்தை சந்தர்ப்பம் வாய்த்தால் படித்துப் பாருங்கள் - கையெழுத்துப் போடாததை சுயத்தைக் கரைக்கும் ஒரு உன்னதமாகக் கொள்ளும் 'கிழக்கத்திய' ஓவியன், சித்திரத்தின் அமைப்பில் தனது முத்திரையைப் பொருத்துகிறான் - இந்தக் குதிரையை, இந்தச் சந்தைச்சித்திரத்தை யாரால் வரையமுடிந்திருக்கும் என. தனது நிர்ணயமாக ஒன்றை முன்வைக்கும் யாரையும்/ஏதையும் பிற எளிய நிர்ணயங்கள் தோற்கடிக்கின்றன - மனித யத்தனங்களின் முனைப்பிற்குத் தப்பி ஏளனம் செய்யும் விஷயங்கள் ஒன்றில்லை, பல. ஆட்கள் மாறுகிறார்களே தவிர அடையாளங்கள் மாறுவதில்லை.

    //“A sadist is a masochist who follows the Golden Rule.” என்பது போல் இருக்கிறது.
    தன்னைத்தானே அடித்துக் கொள்வது தனக்கு சுவாரசியமாக இருக்கிறது என்பதற்காக அனைவரையும் சவுக்கால் அடிக்க சொன்ன மசாக்கிஸ்ட் கதை போல் இருக்கிறது.//

    போயும் போயும் ஒரு பின்னூட்டப் பெட்டியை திறந்து வைப்பதற்கு சாடிஸம் மஸோக்கிஸம் என்று பெரிய அளவில் வாதம் புரியவேண்டியிருப்பது கொடுமையான விஷயம்தான், ஒத்துக்கொள்கிறேன்.

  35. பாலாஜி - நீங்கள் மேலே எழுதியிருப்பதெல்லாமே முழுவிதண்டாவதம் என்றுதான் நம்புகிறேன். கோட்டைக்குள் குடிபுகுந்த தெய்வங்கள் வீதிக்கு வராது என்பதால் நீங்கள் உற்சவமூர்த்தி கோலம் பூணுகிறோர்களோ என்று சந்தேகமாக இருக்கிறது. என்னதவம் செய்தேன் இப்புவியிலுன்னை ப்ராக்ஸியாகப் பெற என்று யாரோ ஒருவர் மெய்சிலிர்த்த்ப் போவதுபோல் ஒரு கனவு. இல்லையென்றால் பெட்டியைத் திறந்துவைத்திருக்கும் உங்களை நீங்களே மாஸாக்கிஸ்ட், சாடிஸ்ட் என்றெல்லாம் மாரில் சவுக்கால் விளாசிக்கொள்ள வேண்டியதன் அவசியம் புரியவில்லை.

    உங்கள் பதிவில் என்னைப் பற்றி அவதூறு வந்தால் வெளியிடுவீர்களா என்ற கற்பிதத்திற்கு - நான் கண்ணைத் திறந்து பார்க்கச் சொல்வது யார் யார் பதிவுகளில் இதுமாதிரி அவதூறுகள் வந்துவிழுகின்றன என்பதை. என் பெட்டியில் அவதூறு விழுந்தால் எழுதியவனைப் பார்க்குமுன் அதைத் தூண்டிய என் எழுத்தைத்தான் நான் மீண்டும் படிப்பேன். பின்னூட்டப் பெட்டி என்றாலே குப்பைக் கூடை என்று எல்லோரும் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துவதை - நிசமாகவே சொல்கிறேன் - என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

    >இந்தப் பதிவுகளை எத்தனை பேர் படிக்கிறார்கள் / எவ்வளவு பேருக்கு புரிகிறது?

    ஒரு பதிவுக்குச் சராசரியாக 300-500 பேர் என்கிறது என் கணக்கு (பொறிகளைத் தவிர்த்து). எனக்கு வாசிப்பவர்கள் மீது நம்பிக்கையுண்டு என்பதைத் திரும்பத்திரும்ப வலியுறுத்தியிருக்கிறேன். ஆனால் உங்களுக்காக 1% என்று வைத்துக்கொண்டாலும் 3-5 பேருடன் நான் உரையாடினால் போதும். காதுகளைப் பொத்திக்கொண்டால் இந்த மூனுபேருடன் பேசுவதைவிட 3000 கூட்டத்திடம் பிரசங்கம் செய்யலாம் என்றிருந்தாலும் மூன்று பேருக்குப் பிரயோசனமாக இருந்து அவரில் ஒருவர் என் புரிதலை நீட்டிக்கொள்ள உதவினால் செலவிடும் நேரத்திற்குப் பாவமில்லை.

    மற்றபடி நேரத்தில் முந்தியிருந்தால் சன்னாசி சொன்னதைத்தான் நானும் எழுதியிருப்பேன்.

  36. ---பின்னூட்டப் பெட்டி என்றாலே குப்பைக் கூடை என்று எல்லோரும் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துவதை---

    நாலைந்து தடவை எழுதிய பிறகு சொன்னதையே திருப்பிச் சொல்லுதல், பொருத்தமற்ற அல்லது அதிர்ச்சியடைய வைக்கும் ஒப்புமைப்படுத்தல் (சாடிஸம் மஸோக்கிஸம்), தடாலடி முடிவுரை (முழுவிதண்டாவதம் என்னும் கணிப்பு) போடுதல், தீர்ப்பு விதித்தல் (ப்ராக்ஸியாகப் பெற) என்று ஆகுவதால் இப்படிப்பட்ட எண்ணம் எழுந்திருக்கலாம் 😉
    -----

    தேடுபொறிகளில் பக்கத்திற்கான மதிப்பெண் உயர, 'சுட்டும் உரல்கள்' மிக மிக அவசியம்.

    உதாரணத்திற்கு கூகிளின் வரிசைப்பட்டியலில் (PageRank - Wikipedia, the free encyclopedia) சில வலையகங்கள் ஆறு மதிப்பெண் பெற்றிருக்கும். அதே மாதிரி விஷயகனம் கொண்ட இன்னொரு வலையகத்திற்கு, ஐந்துதான் கொடுத்திருப்பார்கள்.

    SEO சூட்சுமமாகக் கூட இந்த மாதிரி பின்னூட்ட பெட்டி மூடுதலை நோக்கலாம்!

  37. சன் டிவியில் மீண்டும் பார்த்த 'சபாஷ் மீனா' இரண்டு தடவை தேய்ந்து போன பேழையாக திரும்ப திரும்ப சொற்றொடர்களை சொல்லிப் படுத்தியது... அந்த மாதிரி ஆகும் ஆபாயம் உணர்ந்தாலும், நான் அறிந்தவரை தொகுப்பு.

    ---இந்த மாதிரி அவதூறுகளை முன்னே பின்னே பார்த்திராதவர்கள் இங்கே வந்து ஏதோ பச்சைப்பிள்ளை மாதிரி சிரமப்படப்போகிறார்கள் என்று ஏன் முன்னேற்பாடாகச் செய்யவேண்டும்? அதைப் படித்துப் பார்க்காமலே நிராகரித்துவிடமுடிகிறதென்றால், அதற்கும் பின்னூட்டங்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? ---

    1.
    எனக்கு அவசியம் சொல்லவேண்டுமானால், சொல் (தனிமடல்).

    உலகத்திற்கு அவசியம் உன்னுடைய கண்டனங்களையும் கருத்துகளையும் சொல்ல வேண்டுமானால், எழுது (தனிப்பதிவு). [என்னுடைய முதுகின் மேல் ஓசி சவாரி கேட்காதே!]

    2.
    ஜெயமோகனுக்கு சிவாஜியும் பத்மினியும் எம்ஜியாரும் அகப்பட்டார் என்றால், வெங்கட்டுக்கு ஜெயமோகனும், பிரபுவிற்கு ஞாநியும் அகப்படுவார்கள்!?! [வல்லவனுக்கு வில்லி 🙂 ]

    நன்றி!

  38. >ஜெயமோகனுக்கு சிவாஜியும் பத்மினியும் எம்ஜியாரும் அகப்பட்டார் என்றால், வெங்கட்டுக்கு ஜெயமோகனும், பிரபுவிற்கு ஞாநியும் அகப்படுவார்கள்!?!

    பாலாஜி - ஜெயமோகன் குறிப்பாக சிவாஜி, பத்மினி, எம்.ஜி.ஆர் என்று எழுதியதற்கும் நான் பொதுப்படையாக அச்சு ஊடக எழுத்தாளர்களின் மனநிலையைப் பற்றி எழுதியதற்கும் வித்தியாசம் உண்டு. நான் பொதுப்போக்கை முன்வைத்துத்தான் விமர்சனம் செய்தேன். தனியொரு எழுத்தாளரின் உரிமை, பாங்கு இவற்றைப் பற்றியதல்ல. தொல்லூடகப் (இன்னும் கொஞ்சம் வருடங்கள் கழித்து இந்தப் பிரயோகம் வலுப்படும் என்று நம்புகிறேன்) பெரியவர்கள் மின்னூடகத்திற்கு வரும்பொழுது அவர்களுக்கு நுட்பத்தால் கிடைக்கும் சிறு வசதிகளைத் தாண்டி இந்த ஊடகத்தின் பரந்த வீச்சைப் புரிந்துகொள்வதில் இருக்கும் சிக்கல்களைப் பற்றியது என் பதிவு.

    இன்னும் ஒரு முக்கிய வித்தியாசத்தையும் தெளிவுபடுத்த வேண்டும்; தான் பகடி செய்தவர்களுக்கு இருந்த திறமையை ஜெயமோகன் முற்றாக மறுத்தார். நானோ, சன்னாசியோ, அல்லது ஜெகத்தோ ஜெயமோகனைப் பற்றி எழுதுவதற்கு வித்தியாசம் இருக்கிறது; நாங்கள் அனைவரும் வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் அவருடைய எழுத்தைப்பற்றிய உயர்வான மதிப்பீட்டை வெளியிட்டிருக்கிறோம். எல்லாவிதமான விமர்சனங்களையும் இப்படிப் பொதுமைப்படுத்த முடியாது.

    பிரபு - ஞாநியைக் குறித்து எழுதியது நேரடியாக சொற்குற்றம், பொருட்குற்றம் பற்றிய மதிப்பீடு. அதை நேராகத்தான் எதிர்கொள்ள வேண்டும்.

  39. //தான் பகடி செய்தவர்களுக்கு இருந்த திறமையை ஜெயமோகன் முற்றாக மறுத்தார். //

    முற்றிலும் தவறான தகவல்.

    மேலும் அவர் செய்தது விமர்சனம் அல்ல பகடி/அங்கதம்.

  40. //எனக்கு அவசியம் சொல்லவேண்டுமானால், சொல் (தனிமடல்).

    உலகத்திற்கு அவசியம் உன்னுடைய கண்டனங்களையும் கருத்துகளையும் சொல்ல வேண்டுமானால், எழுது (தனிப்பதிவு). [என்னுடைய முதுகின் மேல் ஓசி சவாரி கேட்காதே!]//

    உங்கள் பதிவுகளில் பின்னூட்டம் போட்ட/போடுபவர்களும் உங்கள் முதுகில் சவாரி செய்யும் கும்பல்கள்தான் அப்போது!! நல்லது - சபாஷ் மீனா சலித்தபின் வேதாள உலகம் பார்க்கவும்; ஒரு புதுப் பார்வை கிடைக்கக்கூடும். பாராட்டி எழுதப்படும் பின்னூட்டங்களே இல்லையா? ஏன் இப்படி பிரளயம் குறித்த முன்னெச்சரிக்கைகள்? மேலே சொன்னது உங்கள் கருத்தா? ஆமெனில், உங்கள் பதிவுகளின் பின்னூட்டங்களை முதலில் மூடுங்கள்.

  41. ஊதியத்துக்கான வேலை, எழுத்து என்றிருக்கும் எழுத்தாளர் ஒருவருக்கு பின்னூட்டம் என்பது ஒரு மேலதிகச் சுமை. வெளியிட்டாலும் வெளியிடாவிட்டாலும் ஒரு பொறுப்பு வருகிறது. மின்னஞ்சல்கள் அவ்வாறில்லைத்தானே.

    அடையாளமற்ற பின்னூட்டத்தை ஏற்பது, புகுபதிகை செய்தவற்றை மட்டும் ஏற்பது, மட்டுறுத்துவது, மட்டுறுத்தாதிருப்பது என்பன போன்றே பின்னூட்டப் பெட்டியை மூடுவதும் ஒரு தெரிவுதானே. வலைப்பதிவின் எல்லாச் சாத்தியங்களையும் பயன்படுத்தத்தான் வேண்டும் என்பதும் பின்னூட்டத்தைத் திறந்துதான் மாற்றுக் கருத்துக்களுக்கு இடமளிக்க வேண்டும் என்பதும் கட்டாயங்களல்லவே. அவரவர் நிலைப்பாடு அவரவர்களது.

    இந்தப் பதிவுக்கான பின்னூட்டத்தைத் தனிப்பதிவாகவே இடுகிறார் ஜமாலன். அதுபோலவே யாரும் யாருக்கும் பதிலெழுதலாம். பின்னூட்டமென்பது நேரத்தாலும், மனதளவிலும் சுமையென்று (அது முன்முடிபானாலுங்கூட) ஒருவர் முடிவெடுத்தால் பின்னூட்டப் பெட்டியை மூடுவது அவரது விருப்பம்.

    பின்னூட்ட வெளி மாற்றுக் கருத்துக்களைச் சொல்ல மட்டுமல்ல, தம்மை நிறுவிக் கொள்ளவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. முழுநேர எழுத்தாளரென்பதற்காக பின்னூட்டங்களுக்குப் பதில் சொல்லத்தான் வேண்டுமா? ஒருவர் இணையத்தில் எழுத வருகிறாரென்றால் அவர் எதற்கெல்லாம் நேரமொதுக்கலாம் எனும் சுயதெரிவை இழக்கத்தான் வேண்டுமென்றிருக்கிறதா?

    செத்த மரங்களில் எழுதத் தொடங்கிய இவர்கள் இன்னமும் இணையத் தொழிநுட்பத்தின் சாத்தியங்களைப் புரிந்து கொள்ளவோ, இணைய ஊடகத்துக்குத் தேவையான மனநிலையை அடையவோ இல்லை என்பது உண்மையாக இருக்கலாம். ஆனால் பின்னூட்டப் பெட்டியை மூடி மாற்றுக் கருத்துக்களை மறைக்கிறார்களென்பது எல்லோருக்கும் முழுமையாகப் பொருந்துமென்று படவில்லை.

    இணையத்துடனான உறவாடலுக்கான வாய்ப்பு, வசதி, நேரம் போன்றவையும் ஒருவரது புரிதலைத் தீர்மானிக்கலாம். ஜெமோ, எஸ்ரா போன்றவர்கள் தத்தம் பதிவுகளைப் பிறரைக் கொண்டே அமைத்துள்ளார்கள். நாகார்ஜுனன் கூட உடனடியாகப் பின்னூட்டத்தைத் திறக்காமற் தாமதித்தமைக்குத் தொழினுட்பங் காரணமாக இருக்கலாம்.

    கணினியும் இணையமுங் கிடைத்தவுடன் இணையத்தின் சாத்தியங்களை எல்லாம் விளங்கிக் கொள்ள முடியுமென எண்மிய இடைவெளியை (digital divide) எளிமையாக அணுகிவிட முடியாதுதானே. மிகவும் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட இணைய இணைப்புடன் வலையுலவ முடிகிற சூழலில் (சில சமயங்களில் மின்னஞ்சல்களுக்குப் பதிலளிக்கவே சில நாட்களை எடுத்துக் கொள்ள நேர்கையில் வரும் சிக்கல்கள் போன்ற) என் அனுபவஞ் சார்ந்தே இக்கருத்துக்கள். ஹரன் பிரசன்னா, ஜெயமோகன் போன்றோர் அச்சூடகத்தில் எழுதியிருப்பதை வாசிக்கக்கிடைத்தால் என்புரிதலில் மாற்றங்கள் இருக்குமோ என்னவோ..

    பின்னூட்டப்பெட்டி தவிரவும் பல விடயங்கள் இங்கே அலசப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் சில முக்கியமானவை. மேலும் சில பதிவுகளில் அவற்றைத் தொடர்கையில் பயன்மிகும். நன்றி.

    ----
    சான்றான்மை -> சான்றாண்மை, என்னைப் பொருத்தவரை -> என்னைப் பொறுத்தவரை, வருடம் -> ஆண்டு...

  42. கோபி - உங்களுடைய கருத்துகளுக்கு நன்றி. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தட்டான்களையும் பிழைகளையும் சுட்டியதற்கு; அவை விரைவில் திருத்தப்படும். என் பிழைகளை எனக்கு அறியத் தருபவர்களுக்கு நான் என்றும் கடமைப்பட்டவன்.

    இதேமாதிரி பிழைகளை 'எழுத்தாளர்'களிடம் சுட்டியிருக்கிறீர்களா? அவர்கள் அதை எதிர்கொள்ளும் விதத்தை அறிவீர்களா? அதைக் குறித்ததுத்தான் என் இடுகையின் சாராம்சம். அது ஒரு வழி கலாச்சாரம்; இன்றைய ஊடகம் பல்வழிப்பாதை.

    மற்றபடி மின்னஞ்சல் பின்னூட்டம் குறித்து நான் தனிப்பதிவு எழுதப்போகிறேன்; அதில் உங்களது சில கேள்விகளுக்குப் பதில் கிடைக்கலாம்.

  43. ---இதேமாதிரி பிழைகளை ‘எழுத்தாளர்’களிடம் சுட்டியிருக்கிறீர்களா?---

    இங்கேயே கூட சின்ன வித்தியாசத்தை நீங்கள் பார்த்திருக்கலாம்...

    ஜமாலன் - வலையாடலை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கு நன்றிகள்!

    என்று 'பெரிய' ஆளுக்கு பதில் சொல்லி சுருக்கமாக நன்றியோடு முடித்து கொள்ளும் வெங்கட்

    நீங்கள் மேலே எழுதியிருப்பதெல்லாமே முழுவிதண்டாவதம்

    என்று எனக்கு மாறிவிடுகிறார்.

    மனித இயல்புதான். வெங்கட் தவிர நேற்று புதிதாக ஆரம்பித்த அனானி 'ஜெமோவும் பாராவும் எஸ்ராவும் இன்ன பிறரும் பிறருக்கு பயந்து பின்னூட்டத்தை மூடியிருக்கிறார்கள்' என்று அனுமானித்திருந்தால் எனக்கு இவ்வளவு ஆர்வமாக கேள்வி எழுந்திருக்காது.

    வெங்கட்டின் பதிவில் கவர்ந்த கருத்துகளில் சில...

    மின்வடிவத் தகவல்கள் உயிரூட்டமானவை.
    துரதிருஷ்டவசமாக இன்றைய நிலையில் அப்படி உதாரணம் காட்ட தமிழில் எழுத்தாளர்கள் மிகவும் குறைவு.

    அலகிலா விளையாட்டு: "அவரவர் நியாயங்களின் உட்புறச் சுவரைக் குடைந்துபார்க்க எல்லாருக்கும் சாத்தியமில்லை."

    என்பதுதான் என் கட்சி
    -----

    ---அது ஒரு வழி கலாச்சாரம்; இன்றைய ஊடகம் பல்வழிப்பாதை.---

    இதேதானே நானும் சொல்கிறேன்!

    எதற்காக ஒத்தையடிப் பாதையாக பின்னூட்டத்தில்தான் சொல்வேன் என்று சுருங்க வேண்டும்.

    தனிப் பதிவிடுங்கள்; விக்கிப்பிடியாவில் சேருங்கள்; அதற்கு பொருத்தமான குறிச்சொல் அமைத்து, 'கூகிளித்தால்' முதலில் வருமாறு செய்யுங்கள்...

  44. பாலாஜி 🙂

    ஜமாலனை எனக்கு அதிகம் தெரியாது. அதிகம் தெரியாதவர்களிடம் உரையாடும் மொழியிலும் பரிச்சயமானவருடன் பேசும் மொழியிலும் வித்தியாசம் இருக்கும் என்பது உண்மைதானே! அது கிடக்க, உங்களை விதண்டாவாதம் என்று நான் நிறுத்தவில்லை. அதற்கும் மேல்தாண்டி பதில் சொல்லியிருக்கிறேன் (பல விஷயங்களில் நான் சொல்லக்கூடிய அதே பதிலை சன்னாசி தந்ததால் விட்டிருக்கிறேன் என்றும் சுட்டியிருக்கிறேன்). உண்மையில் ஜமாலன் எழுதிய சில வலைப்பதிவுகளைத் தவிர அவர் எழுதிய எதையும் இன்னும் வாசிக்கவில்லை. பாஸ்டன் பாலாஜியின் பிம்பம் வேறு; நாளை அவரைச் சந்திக்க நேர்ந்தால் நொடியில் மிகச் சரளமாக அவருடன் உரையாட முடியும் என்ற நம்பிக்கையிருக்கிறது. அதுதான் என் எழுத்திலும் வெளிப்படுகிறது.

    யாருடைய நியாயங்களையும் யாரும் குடைந்து பார்க்கவில்லை. ஆனால் பொதுவில் என்று வருகையில் சில ஒப்பீடுகளும் விமர்சனங்களும் தவிர்க்கமுடியாதவை என்பதை நீங்கள் ஒத்துக்கொள்வீர்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

    பின்னூட்டப்பாதை பல்வழிப்பாதை என்பதும் நேரடியான உரையாடல் என்பதும் என் பார்வை. மின்னஞ்சலுக்குக் கிணற்றில் இட்ட கல் என்றும் பெயர். குறிச்சொற்கள் சமுத்திரத்தில் கரைத்த பெருங்காயம். இதில் பொருத்தமான வழியைத் தேர்ந்தெடுப்பது அவரவர் தெரிவு. நான் இப்படித்தான் என்று சொல்லும் எவரையும் மாறச் சொல்லமுடியாது. ஆனால் பலர் (ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினர்) நாங்கள் இப்படித்தான் என்று சொன்னால் அது ஏன் என்ற ஆச்சரியம் வருவது தவிர்க்க முடியாதது.

  45. இப்படி சாட் கணக்காக நண்பர் குழு பேசுவதற்கு பெயர் அரட்டை

    முதலில் கொஞ்சம் சின்ன சின்ன வாக்கியங்களாக எழுதப் பாருங்கள்

    நீங்கள் யோசிப்பதும் இந்த சிக்கலான வார்த்தைகளுடன் தானா ?

    தமிழ் பாவம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *